سیاحت غرب

 

سیاحت غرب به روایت تصویر

سرنوشت انسان پس از مرگ

سیاحت غرب به روایت تصویر ، سرنوشت انسان پس از مرگ !
این مجموعه بر اساس نوشته های شخصی است که زندگی پس از مرگ را به طور کامل تجربه کرده و دوباره به ابن دنیا بازگشته است !

سرنوشت انسان پس از مرگ . این مجموعه بر اساس نوشته های شخصی است كه زندگی پس از مرگ را به طور كامل تجربه كرده و دوباره به ابن دنیا بازگشته است. هنگامی كه من جان به جان آفرین تسلیم كردم دیدم ایستاده ام وبیماری بدنی كه داشتم ندارم وتندرستم وخویشان من دراطراف جنازه برایم گریه می كنند ومن ازگریهءآنها اندوهگینم وبه آنها می گویم من نمرده ام بلكه بیماریم رفع شده كسی گوش به حرف من نمی كند.
گویا مرا نمی بینندوصدای مرانمی شنوند.دانستم كه آنها ازمن دورندومن نظرآشنایی ودوستی به آن جنازه دارم. جنازه رابعدازغسل ودیگركارها به قبرستان بردندومن هم جزءآنها رفتم ودرمیان آنهابعضی از جانوران وحشی ودرندگانی میدیدم كه ازآنها وحشت داشتم ولی دیگران وحشت نداشتند وآنها نیز اذیتی نداشتند گویا اهلی وبه آنها ماءنوس بودند. جنازه راسرازیر گور نمودند ومن در گور ایستاده تماشا می كردم ودر آن حال مرا ترس ووحشت فرا گرفته بود بویژه وقتی دیدم در قبر جانورانی پیدا شدند وبه................
با دیدن روایت تصویری سیاحت غرب می توانید دید بهتر و وسیعتری به سرنوشت بعد از مرگ داشته باشید ..؟؟؟؟

 

 

سیاحت غرب یا سرنوشت ارواح بعد از مرگ به ماجراهایی می پردازد كه آقای قوچانی (ره) با محور قرار دادن شخصیت خودشان پس از مرگ ، از زمان دفن شدن تا رسیدن به شهر پیامبر در بهترین مكان برزخ رخ می دهد . داستان كاملاً مطابق با احكام و آیات قرآن بوده و از این لحاظ مورد تایید می باشد اما جالب آنكه سبك نگارش و قوه تخیل بالایی كه برای ثبت اثر به كار رفته برای ما نسل جوان چیزی برابر با ارباب حلقه ها تالكین می باشد . بدون شك اگر كتاب را مطالعه كرده باشید با نظر من موافق می باشد .
آقای قوچانی در این اثر ضمن رعایت مسائل شرعی و آموزش پنهان و آشكار برخی از ظرائف دین ، چگونگی نازل شدن جزا و عذاب و پاداش اعمال شخص در دنیا را كه به صورت موقت تا زمان روز قیامت ، در برزخ بر اشخاص وارد می شود را به بهترین شكل ممكن به تصویر در آورده و حتی استفاده از برخی تكنولوژی های پیشرفته را برای زندگی بهتر در شهرهای امامان و پیامبران در داستان گنجانده و در نهایت اوج داستان را با چگونگی نقش داشتن نیكان در به اشد رساندن عذاب بدخواهان امام زما ببینید پس از مرگ به چه سرزمینی قدم خواهید گذاشت
لحظات مرگ و پس از مرگ را با تمام جزئیات ببینید و بشنوید ن (عج) به تصویر در آورده است .
این مجموعه 3 سی دی به شیوه تصویری بوده وقابلیت پخش برروی دستگاههای VCDخانگی وکامپیوتر رادارد.
خلاصه ای از زندگی ::.

 

آقا سید محمد حسن نجفی قوچانی در سال ۱۲۵۷ شمسی در روستای خسرویه قوچان به دنیا آمد . ایشان كه یكی از مشاهیر به نام و بی نظیر خطه قوچان می باشند ، تالیفات زیادی داشته اند كه معروفترینشان همین دو كتاب سیاحت شرق و غرب می باشد . ایشان به عنوان یك عالم و مجتهد برجسته نقش زیادی در توسعه مذهب و احكام دینی در زادگاه خود داشته و در زمان انقلاب مشروطه هم از آگاه سازی مردم كوتاهی نمی نمودند . سرانجام ایشان در حالی در سن ۶۸ سالگی به سال ۱۳۲۲ شمسی وفات یافتند كه آخرین اثرشان یعنی سیاحت غرب منتشر نشده بود . بعدها به همت آقایان ملائكه قوچانی و آقای علی خسروانی دو نسخه از روی نسخه اصلی نگارش شد تا حفظ شود و سرانجام در سال ۱۳۴۹ شمسی ، به همت آقای ر.ع شاكری این اثر گرانقدر برای نخستین بار چاپ شده و در دسترس عموم قرار گرفت .

آیا میدانستید گوش جیرجیرک روی پاهایش است ؟

آیا میدانستید در جهان بیش از ۵۵ هزار گونه مورچه وجود دارد ؟

آیا میدانستید نوعی ملکه موریانه می تواند روزی ۸۶ هزار تخم بگذارد ؟

آیا میدانستید مورچه می تواند بیش از پنجاه برابر وزن خودش را بلند کند ؟

آیا میدانستید تمامی پستانداران به استثنای انسان و میمون، کور رنگ هستند؟

آیا میدانستید مساحت استان کرمان بیش از دو برابر و نیم کشور اتریش میباشد؟

آیا میدانستید که اگر چیزی رابا ایمان از خداوند بخواهید به شما عطا خواهد شد ؟

آیا میدانستید تمام قوهای کشور انگلیس جزو دارایی های ملکه انگلیس می باشند؟

آیا میدانستید جغدها قادر به حرکت دادن چشمان خود در کاسه چشم نمی باشند؟

آیا میدانستید هر بار که یک تمبر را لیس می زنید ۱/۱۰ کالری انرژی مصرف می کنید ؟

آیا میدانستید که انسان در طی طول عمرش دهانش سی هزار لیتر بزاق ترشع میکند؟

آیا میدانستید برای تولید هر ۱۰۰۰ کیلوگرم کاغذ جدید باید ۱۵ درخت جنگلی قطع شود؟

آیا میدانستید قد فضانوردان هنگامی که در فضا هستند ۵ تا ۷ سانتی متر بلندتر می گردد؟

آیا میدانستی که ۱۳۰۰ کره زمین در سیاره مشتری جای می گیرد.

آیا میدانستی رود دجله به خلیج فارس میریزد.

آیا میدانستی که ۸۵% گیاهان در اقیانوسها رشد میکنند.

آیا میدانستی که اولین تمبر جهان در سال ۱۸۴۰ در انگلستان به چاپ رسید.

آیا میدانستی که سریعترین پرنده شاهین است و میتواند با سرعت ۲۰۰ کیلومتر در ساعت پرواز کند.

آیا میدانستی که اولین اتوموبیل را مظفرالدین شاه قاجار وارد ایران کرد.

آیا میدانستی که قدرت بینایی جغد ۸۲ برابر قدرت دید انسان است.

آیا میدانستی که در شیلی منطقه ی صحرایی وجود دارد که هزاران سال است در آن باران نباریده است.

آیا میدانستی هر ۵۰ ثانیه یک نفر در دنیا به بیماری ایدز مبتلا میشود.

آیا میدانستی که وزن اسکلت انسان بالغ سیزده تا پانزده کیلوگرم است.

آیا میدانستی که خرس قطبی هنگامی که روی دو پا می‌ایستد حدود سه متر است.

آیا میدانستی زرافه میتواند با زبانش گوشهایش را تمیز کند.

آیا میدانستی خرگوش و طوطی تنها حیواناتی هستند که می‌توانند بدون برگشتن اشیاء پشت سر خود را ببینند.

آیا میدانستی که اگر همه یخهای قطب جنوب آب شود بر سطح آب اقیانوسها هفتاد متر اضافه می شود و در این صورت یک چهارم خشکیهای کره زمین زیر آب میرود.

آیا میدانستی که کبد یا جگر تنها عضو داخلی بدن است که اگر با عمل جراحی قسمتی از آن برداشته شود دوباره رشد میکند.

آیا میدانستی که میزان انرژی که خورشید در یک ثانیه تولید میکند ، برای تولید برق مورد نیاز تمام کشورهای جهان به مدت یک میلیون سال کافی است.

آیا میدانستی هر عنکبوت تار ویژه خود را دارد و هیچگاه تارهای آنها به هم شبیه نیستند.

آیا میدانستی که اگر در یک سال هیچ یک از نسلهای یک جفت مگس نر و ماده از بین نروند ، حجم مگسهای متولد شده با حجم کره زمین برابر میشود.

آیا میدانستی که رودی در کامبوج شش ماه سال ازشمال به جنوب و شش ماه دیگر سال از جنوب به شمال جریان دارد.

آیا میدانستی که طول قد هر انسان سالم برابر هشت وجب دست خود اوست.

آیا میدانستی که سریع ترین عضله بدن انسان زبان است.

آیا میدانستی که شبکه چشم ۱۳۵ میلیون سلول احساس دارد که مسوولیت گرفتن تصاویر و تشخیص رنگها را بر عهده دارد.

آیا میدانستی که بدن انسان پنجاه هزار کیلومتر رشته عصبی دارد.

آیا میدانستی که در برج ایفل دو میلیون و نیم پیچ به کار رفته است.

آیا میدانستی طول رگهای بدن انسان پانصد و شصت هزار کیلومتر است.

آیا میدانستی که هشت پا با وجود داشتن بدنی بزرگ میتواند از سوراخی به قطر پنج سانتیمترعبور کند.

آیا میدانستی که تنها موجودی که میتواند به پشت بخوابد انسان است.

آیا میدانستی چشم سالم انسان میتواند ده میلیون رنگ را مختلف را ببیند و آنها را از یکدیگر تمیز دهد.

آیا میدانستی که فیل بالغ در روز بطور متوسط دویست و بیست کیلوگرم غذا و دویست لیتر آب مصرف میکند.

آیا میدانستی که اگر زنی به کوررنگی مبتلا باشد، فرزندان پسر اوکوررنگ میشوند.

آیا میدانستی کوههای آلپ در سال حدود یک سانتیمتر بلند میشوند.

آیا میدانستی که همه نوزادان میگو نر متولد می شوند و بعد از چند هفته بخشی از نوزادان به ماده تبدیل می شوند.

آیا میدانستی وزن کوه یخی متوسط الحجم بیست میلیون تن است.

آیا میدانستی حس بویایی انسان قادر به دریافت وتشخیص ده هزار بوی متفاوت است.

آیا میدانستی یک قطره آب دارای یک‌ صد میلیارد اتم است.

آیا میدانستی که تعداد افرادی که سالانه از نیش زنبور میمیرند بیشتر از کسانی است که سالانه از نیش مار میمیرند.

آیا میدانستی که خورشید روزانه معادل صد و بیست و شش هزار میلیارد اسب بخارانرژی به زمین می‌فرستد.

آیا میدانستی که گرده گل هرگز فاسد نمی شود و از محدود مواد طبیعی است که تا زمان نا محدودی باقی می ماند.

آیا میدانستی که حس بویایی خرس تقریبا صد برابر قوی تر از انسان است.

آیا میدانستی که تا قرن پنجم میلادی متوسط عمر مردم اروپا از سی سال فراتر نمی‌رفت .

آیا میدانستی مغز فیزیکدان نابغه، آلبرت اینشتین پانزده درصد از حجم مغز انسان عادی بزرگتر بود.

آیا میدانستی تنها چیزی که در اسید حل نمی‌شود الماس است و فقط خیلی زیاد آن را از بین می‌برد.

آیا میدانستی که هنگام صحبت برای بیا ن هر کلمه هفتاد و دو ماهیچه به کار گرفته می‌شود.

آیا میدانستی که اگر تکثیر باکتری تا بیست و چهار ساعت ادامه یابد ، توده دو تنی از یک باکتری بوجود می آید.

آیا میدانستی یک میلیون سیاره به اندازه زمین در خورشید جای می گیرد.

آیا میدانستی که خرسها موجوداتی چپ دست هستند.

آیا میدانستی که هر یک لیتر بنزین معادل بیســــــــت و سه و نیم تــــــــن گیاهان مدفون شده در قرنها پیش است.

آیا میدانستی که آلباتوس که یک نوع مرغ دریایی ست بلندترین بالها را دارد فاصله دو نوک بالهای او تا دو متر میرسد و درضمن آنها می توانند در حال پرواز بخوابند.

آیا میدانستی کوه قره قوروم در هند بعد از کوه هیمالیا با تفاضل دویست و سه و هفت متر بلندترین کوه دنیا میباشد.

آیا میدانستی هر ساله حدود پانصد شهاب‌سنگ نسبتا” بزرگ به زمین برخورد می‌کند.

آیا میدانستی ۱۷ هزار نوع زنبور در جهان شناسایی شده است.

آیا میدانستی که بلندی شترمرغ به دو متر و نیم و وزنش به ۹۰ کیلو میرسد.

آیا میدانستی که لاکپشت در بین جانوران جهان، طولانی ترین عمر را دارد

جهنم و عذابهاي جهنمي

بهشت چيست؟

درجات در بهشت

یکى از مسایلى که هنوز براى عده زیادى از مردم جهان حل نشده و معنى آن روشن نگردیده است ، مسئله ((مرگ )) و حقیقت آن مى باشد. از این جهت است که مردم از آن مى ترسند و از شنیدن نامش کراهت دارند. اما همه آنان مى خواهند بدانند که حقیقت مرگ چیست ؟

درباره حقیقت ((مرگ )) نظرات مختلفى وجود دارد بسیارى از دانشمندان براى روشن کردن آن ، مثالهاى گوناگونى زده اند. در آینده به چند نمونه از آنها اشاره مى کنیم :

به طور کلى معنى و حقیقت ((مرگ )) عبارت است از جدا شدن روح از بدن و بریده شدن علاقه آن دو از یکدیگر، وقتى بین روح و بدن ارتباط و علاقه باشد انسان حیات دارد. اما وقتى این ارتباط بریده شد و روح از بدن جدا گردید ((مرگ )) حتمى است .

وقتى بین آن دو، ارتباط و علاقه باشد انسان حرکت مى کند، چشمش ‍ مى بیند، گوشش مى شنود، قلبش مى زند و دست و پایش حرکت مى کند و آن چه سبب این کارها مى شود روح است ، در حقیقت همان روح است که همه چیز را به آن نسبت مى دهند و اعضا و جوارح ابزارى در خدمت او هستند. هنگامى که انسان مى گوید چشم ، گوش ، زبان ، دست و پاى من فلان کار را مى کنند در حقیقت مقصودش از (من ) روح است ؛ زیرا روح به وسیله چشم مى بیند، به وسیله گوش مى شنود، به وسیله زبان تکلم مى کند، به وسیله مغز درک مى نماید، به وسیله پا حرکت مى کند و به وسیله دست کارهایى را انجام مى دهد. اگر این وسائل نباشد روح به تنهایى نمى تواند کارى انجام دهد.

اما وقتى روح ، ارتباط و علاقه خود را با بدن قطع مى کند، آن بى حرکت مى شود و باید دفن گردد و در قبر مى پوسد و از بین مى رود، ولى این پوسیده شدن ، لطمه اى به روح او وارد نمى کند و روح همچنان باقى مى ماند و به صورت موجودى مستقل و اصیل به زندگى خود ادامه مى دهد. مثال هایى که براى حقیقت روح زده اند از این قرار است .

1 - بعضى گفته اند: بدن و روح مانند کشتى و کشتیبان اند، جدایى ناخدا از کشتى ، ارتباط و علاقه او را از کشتى جدا مى سازد. با این که حقیقت ناخدا غیر از کشتى است نیرویى که کشتى را اداره مى کند و آن را از غرق شدن نجات مى دهد نیروى ناخداست . روح هم نسبت به بدن همان علاقه را دارد و در حقیقت روح ، بدن را رهبرى مى کند. (همانند ناخدا در رهبرى کردن کشتى ) و با جدا شدن روح ، بدن نابود مى شود.

2 - بعضى دیگر گفته اند: روح به منزله نورى است در تاریکى تن . بدن با این نور از مجراى گوش مى شنود، از مجراى چشم مى بیند، از مجراى دهان و زبان مى گوید. همچنین حواس دیگر در بدن به برکت روح فعالیت دارند، هرگاه این ارتباط و علاقه بریده شود نور از بدن قطع مى شود.
پس ، حقیقت مرگ عبارت از بیرون رفتن نور از این محل و قرار گرفتن آن در جاى دیگر است و با رفتن روح ، بدن تاریک مى شود، چنانچه پیش از دمیدن روح تاریک بوده است .

براى روشن شدن مطلب فرض کنید: در کلبه اى که چندین سوراخ داشته باشد چراغى روشن نمایید، از این سوراخ ‌ها نور و روشنى بیرون مى رود. این چراغ روح کلبه است ! تا زمانى که در کلبه باشد، حیات دارد و نور از سوراخ ‌ها بیرون مى رود اما اگر چراغ را بیرون ببرید آن جا تاریک مى شود و در واقع مى میرد. پس مرگ ، جابه جا کردن چراغ و بیرون بردن آن از بدن است .

3 - عده اى علاقه روح و بدن را به راننده و ماشین مثل زده اند، راننده ، روح و جان ماشین است و تا زمانى که راننده داخل آن باشد، ماشین روح دارد و حرکت مى کند. اما وقتى ماشینى کهنه و اوراق شد و دیگر قابل استفاده نبود راننده ، آن را ترک مى کند وقتى راننده آن را ترک نمود علاقه خود را از آن بریده است .

4 - بعضى علاقه روح و بدن را، به اتاقى مثل زده اند که شخصى سال ها داخل آن بوده است . در این مدت شخص به اتاق علاقه پیدا کرده است . اما به مرور زمان و در اثر حوادث روزگار اتاق پوسیده و به خرابى مشرف مى شود. شخصى که در خانه ساکن است چون دیگر آن را قابل استفاده نمى بیند و مى ترسد که ناگهان بر سرش خراب شود علاقه خود را مى برد و از آن جا خارج مى شود.

از مثال هاى فوق مى فهمیم که علاقه و ارتباط روح و بدن از باب حلول چیزى در چیز دیگرى و مخلوط شدن چیزى به چیزى نمى باشد؛ چرا که روح مجرد است ، خارج و داخل ندارد فقط علاقه به بدن دارد و مرگ قطع علاقه از آن است .

روى همین جهت بعضى از حکما گفته اند: روح مانند پوششى است که بدن را فراگرفته باشد. هم چنان که لباس دخول و خروج ندارد، روح هم دخول و خروج ندارد، بلکه گاهى به تن پوشیده و گاهى از آن کنده مى شود. بین این دو اصلا سنخیتى نیست ((آفرین بر خدایى که دو موجود ناهماهنگ را به هم پیوسته است )).

حقیقت مرگ چیست؟

معناى لغوى مرگ عبارت است از «مردن»، «فناشدن» و «زوال حیات»، اما در حقیقت، ماهیت و مفهوم مرگ نیستى و زوال حیات نیست، بلكه انتقال است، آن هم انتقال از حیاتى (دنیا) به حیات دیگر (آخرت). در حقیقت مرگ براى انسان سرآغاز حیاتى نو است. همان گونه كه انتقال انسان از «جنین» به «عالم دنیا» تولّد و حیات جدیدى براى او محسوب مى شود، انتقال او از حیات دنیا به آخرت نیز تولدى دیگر و سرآغاز حیات جدیدى است.[1]

در قرآن كریم هر كجا سخن از مرگ است كلمه ى «توفّى» استعمال شده كه خود بیانگر نكات مهمى است:

1. «توفّى» به معناى «تمام و كمال به اختیارگرفتن یك حقیقت» است; لذا عرب این كلمه را در جایى به كار مى برد كه طلبكارى تمام قرض خودش را از بدهكار دریافت كند.

استعمال این كلمه براى مرگ بدین معناست كه انسان به تمام و كمال دریافت مى شود و به سراى آخرت منتقل مى گردد و چیزى از انسان پراكنده و گم نمى گردد.

2. حقیقت انسان «منِ» اوست، نه بدن مادّى اش; چرا كه با توفّى و مرگ، شخصیت و منِ حقیقى انسان به تمام و كمال دریافت مى شود و بدن كم كم پوسیده و بعد پراكنده مى شود، آنچه پوسیده نمى شود و تحویل مأموران الهى مى گردد بدن مادّى انسان نیست، بلكه حقیقت وجودى او است كه «منِ» او وابسته به آن است و قرآن از آن به نفس و روح تعبیر مى كند.[2]

اگر مرگ را به معناى تعطیل شدن تحریكات قواى ادراكى و حسّى بدانیم، مرگ چیزى جز «فقدان» نخواهد بود; چرا كه با مرگ تمام اندام و اعضاى بدنِ آدمى از جنبش و حركت بازمى ایستد و دیگر قدرتى براى حركت دادن دست و پا و چشم و... براى او نمى ماند و این چیزى جز عدم و فنا نخواهد بود; پس موت و مرگ از این مَنظر، امرى عدمى است و پایان حیات انسان محسوب مى شود.

امّا مى توان از مَنظرى دیگر به مرگ نگریست و آن نه مرگ بدن، بلكه انتقال آدمى (روح و نفس او) به جهان دیگر است كه در این صورت مرگ امرى وجودى خواهد بود; چرا كه آدمى به حیات خود در جهان دیگرى ادامه مى دهد، البته با خصوصیاتى متفاوت با جهان مادى.

لذا قرآن كریم فرشتگانى را براى مرگ انسان مأمور مى كند تا این امر وجودى را تحقق ببخشند. همان گونه كه فرشتگانى مأمور رساندن وحى به پیامبران اند، فرشتگانى هم مأمور قبض روح انسان هستند.

در حقیقت فرشتگان كارگزاران پروردگارند. در یك مرحله حیات را به انسان مى دهند كه امرى است وجودى و در مرحله ى دیگر ممات و مرگ را براى انسان رقم مى زنند كه باز هم امرى است وجودى; چون مرگى كه توسط فرشتگان محقق مى شود انتقالى بیش نیست.[3]

------------------------------

[1]. ر.ك: عبدالله جوادى آملى، معاد در قرآن، ج 4، ص 181 و ده مقاله پیرامون مبدأ و معاد، ص 299; مرتضى مطهرى، مجموعه آثار، ج 2، ص 505 و ج 4، ص 625; محمد حسین طباطبایى، المیزان، ج 16، ص 252 ـ ذیل آیه ى 11 از سوره ى سجده و شیعه در اسلام، ص 155; جعفر سبحانى، اصالت روح از نظر قرآن، ص 47 و راه خداشناسى و شناخت صفات او، ص 514.

[2]. ر.ك: عبدالله جوادى آملى، معاد در قرآن، ج 4، ص 181 ـ 182 و ده مقاله پیرامون مبدأ و معاد، ص 303; مرتضى مطهرى، مجموعه آثار، ج 2، ص 505 ـ 506; محمد حسین طباطبایى، همان، ص 252 و ج 7، ص 130 و انسان از آغاز تا انجام، ص 65 ـ 66; محمد تقى مصباح یزدى، آموزش عقاید، ص 358 ـ 359 و معارف قرآن ص 450 ـ 451 و جعفر سبحانى، آئین و هابیّت، ص 236 ـ 241.

[3]. ر.ك: جعفر سبحانى، منشور جاوید، ج 9، ص 210 ـ 211 و الالهیات، ج 4، ص 222 و مرتضى مطهرى، مجموعه آثار، ج 4، ص 51.

هواداران باشگاه

طرفداران بارسا در نیوکمپ

نام مستعار طرفداران بارسلونا کولز است. گفته می‌شود ۲۵٪ از جمعیت اسپانیا طرفدار بارسلونا هستند و بعد از رئال مادرید که ۳۲٪ از اسپانیایی‌ها هوادار آن هستند، بارسا در جایگاه دوم قرار می‌گیرد. جایگاه سوم نیز به تیم والنسیا با ۵٪ حامی تعلق دارد.^[۵۷] در اروپا بارسا دومین تیم محبوب این قاره است.^[۵۸] تعداد اعضای باشگاه از فصل ۲۰۰۳–۰۴ از ۱۰۰٬۰۰۰ نفر به ۱۷۰٬۰۰۰ نفر تا سپتامبر ۲۰۰۹ افزایش قابل توجهی داشته است.^[۵۹] این افزایش را بسیاری به تاثیر حضور رونالدینیو و سیاست‌های رسانه‌ای خوان لاپورتا در رسانه‌های اسپانیایی و انگلیسی زبان آنلاین نسبت می‌دهند.^[۶۰][۶۱]

علاوه بر عضویت، در ژوئن ۲۰۱۰، به طور رسمی ۱٬۳۳۵ نفر در نقاط مختلف جهان در انجمن هواداران بارسا ثبت نام کرده‌اند. انجمن‌های هواداران وظیفه تبلیغ بارسلونا در محل‌های مختلف را دارند و در مقابل در حین بازدید از بارسلونا خدمات مفیدی دریافت می‌کنند.^[۶۲] همچنین بارسا هواداران بسیار برجسته‌ای تاکنون داشته که در این میان می‌توان به پاپ ژان پل دوم که عضو افتخاری باشگاه بود یا خوزه زاپاترو که نخست وزیر فعلی اسپانیا است اشاره کرد.^[۶۳][۶۴]

ال کلاسیکو

رقابت شدید میان دو تیم قوی‌تر در لیگ‌های ملی بسیار معمول است و این در لا لیگا نیز صدق می‌کند، جایی که به بازی میان بارسلونا و رئال مادرید ال کلاسیکو (به اسپانیایی: El Clásico) می‌گویند. از ابتدای رقابت‌های ملی این دو تیم به عنوان نماینده دو منطقه و شهر رقیب، کاتالونیا و کاستیل شناخته می‌شوند. این رقابت بازتابی از تنش‌های فرهنگی و سیاسی میان دو منطقه است که از جنگ داخلی اسپانیا نشئت می‌گیرد.^[۶۵]

در مدت دیکتاتوریه پریمو ده ریورا و بخصوص فرانسیسکو فرانکو (۱۹۳۹-۱۹۷۵) تمامی فرهنگ‌های محلی مورد سرکوب قرار گرفتند و تمام زبان‌های رایج در اسپانیا جز کاستیلایی ممنوع اعلام شدند.^[۶۶][۶۷] مردم کاتالان به یک نماد برای ابراز آزادی خواهی نیاز داشتند و بارسا تبدیل به بیشتر از یک باشگاه (به کاتالان: Més que un club) برای کاتالان‌ها شد. به گفتهٔ مانوئل واسکس مونتالبان، پیوستن به بارسلونا بهترین راه برای کاتالان‌ها بود تا هویت خود را نشان دهند، این راه کم هزینه‌تر نسبت به پیوستن به جنبش‌های ضد فرانکو بود و امکان ابراز مخالفت را به آن‌ها می‌داد.^[۶۸]

از سوی دیگر رئال مادرید در بسیاری از موارد به عنوان تجسمی از تمرکز ظلم حاکمیت، رژیم فاشیستی و فراتر از آن بود. (سانتیاگو برنابئو که ورزشگاه رئال به نام اوست از افرادیست که علیه ملی گرایی فرانکو جنگید.)^[۶۹][۷۰] به هر شکل در طول جنگ داخلی اسپانیا، اعضای هر دوتیم نظیر جوزپ سانیول و رافائل سانچز گوئرا متحمل آسیب‌هایی از سوی هواداران فرانکو شدند.

در دهه ۱۹۵۰، زمانی که بحث انتقال آلفردو دی استفانو مطرح شد، اختلاف دو باشگاه تشدید یافت. در نهایت او رئال مادرید را انتخاب کرد و در آن فصل باعث موفقیت آن‌ها نیز شد.^[۷۱] در دهه ۱۹۶۰ هر دو تیم در جام اروپا به مصاف با یکدیگر رفتند که رئال مادرید توسط بارسا حذف شد.^[۷] همچنین در آخرین رویارویی دو تیم در سال ۲۰۰۲ که توسط رسانه‌های اسپانیا «رقابت قرن» نام گرفت، بیش از ۵۰۰ میلیون نفر شاهد دیدار دو تیم بودند.^[۷۲]

دربی بارسلونا

رقیب منطقه‌ای بارسا، اسپانیول است. برخلاف بارسا که هيئت مدیره اولیه آن از ملیت‌های مختلف بودند. این تیم توسط علاقه‌مندان به فوتبال اسپانیا تأسیس شد و سپس از حمایت پادشاه برخوردار گشت. اسپانیول آشکارا به عنوان یک تیم ضد بارسلونایی تأسیس شد و آن‌ها همواره بارسا را به عنوان یک تیم بیگانه می‌دیدند.^[۷۳] از آنجایی که مردم کاتالونیا اسپانیول را به عنوان نماینده‌ای از مادرید می‌دیدند، رقابت‌ها جدی‌تر شد.^[۷۴] زمین اصلی باشگاه اسپانیول در منطقه اعیان نشین ساریا بود.^[۷۵][۷۶]

اسپانیول به طور سنتی بخصوص در زمان حکومت فرانکو، به زعم اکثریت شهروندان بارسلونا به عنوان ترویج کننده مشروعیت حکومت شناخته می‌شد و این در تضاد کامل با روحیه انقلابی بارسلونایی‌ها بود.^[۷۷] در ۱۹۱۸ که بحث خودمختاری مطرح شده بود اسپانیول شروع به مخالفت با آن کرد.^[۷۳] بعدها اسپانیول در کنار فاشیست‌ها از گروه‌های حامی فالانژ که می‌خواستند به جنگ داخلی بپیوندند حمایت می‌کرد. باوجود این تفاوت‌های فکری، دربی به‌خاطر تفاوت اهداف هر دو باشگاه، بیشتر برای هواداران اسپانیول اهمیت داشته تا بارسلونا. در سال‌های اخیر رقابت میان دو باشگاه کمتر رنگ و بوی سیاسی داشته و باشگاه اسپانیول نیز نام رسمی و سرود باشگاه را از اسپانیایی به کاتالان ترجمه کرده است.^[۷۳]

اگرچه در تاریخ لا لیگا بیشتر دربی‌ها منطقه‌ای هستند، این رقابت نامعمول نیز کاملاً با برتری بارسلونا همراه بوده است. اسپانیول در تمام طول ۷۰ سال گذشته تنها سه بار بالاتر از بارسلونا قرار داشته و در مسابقات جام حذفی کاتالونیا تنها در سال ۱۹۵۷ موفق به پیروزی در برابر بارسا شده است. همچنین بهترین نتیجه‌ای که اسپانیول تاکنون از شهرآورد بارسلونا به دست آورده ۶–۰ در سال ۱۹۵۱ بوده است. اسپانیول در فصل ۲۰۰۸–۲۰۰۹ با کسب پیروزی ۲–۱ در مقابل بارسا تنها تیمی است که توانسته سه بار در یک فصل بارسلونا را در نیوکمپ شکست بدهد.^[۷۸]

درآمد و دارایی

در ۲۰۱۰، مجله فوربز با اعلام ثروت باشگاه بارسلونا در حدود ۷۵۲ میلیون یورو، آن‌ها را در جایگاه چهارم پس از منچستر یونایتد، رئال مادرید و آرسنال به عنوان ثروتمندترین باشگاه جهان قرار داد..^[۷۹][۸۰] طبق گفته دلویت، بارسلونا با در آمد ۳۶۶ میلیون یورو در همین سال، جایگاه دوم را پس از رئال مادرید که ۴۰۱ میلیون یورو درآمد دارد به دست آورده است.^[۸۱]

حسابرسی‌های دلویت در ژوئیه ۲۰۱۰ نشان می‌دهد بارسلونا ۴۴۲ میلیون یورو بدهی دارد. این رقم دقیقاً ۵۸ درصد از کل دارایی‌ها بارسلونا است که فوربز آن را اعلام کرده بود. مدیر جدید باشگاه این بدهی‌ها را ناشی از مشکلات ساختاری دانسته است.^[۸۲] خبرها حکایت از آن دارد که در سال جاری بارسا مبلغ ۷۹ میلیون یوروی دیگر ضرر خواهد داشت، این درحالیست که بارسلونا یکی از مدافعان عنوان قهرمانی لالیگا است.^[۸۳]

رکوردها

ژاوی در حاضر با مجموعاً ۵۵۵ بازی برای بارسلونا و ۳۶۹ بازی در لالیگا رکوردار همراهی باتیم است.^[۸۴]

برترین گلزن بارسا تاکنون در تمام رقابت‌ها حتی دوستانه، پائولینو آلکانترا با ۳۵۷ گل بوده است.^[۸۴] سزار رودریگز با ۱۹۵ گل زده در بین سال‌های ۱۹۴۲ تا ۱۹۵۵ بهترین گل زن بارسا در لا لیگا می‌باشد. اگرچه احتمال می‌رود لیونل مسی که تاکنون ۱۱۵ گل در لالیگا برای بارسا به ثمر رسانده این رکورد را به‌زودی بشکند.^[۸۵]

در ۲ فوریه ۲۰۰۹ بارسا به مجموع ۵۰۰۰ گل زده در لا لیگا رسید. گل ۵۰۰۰ام بارسا را مسی در بازی مقابل ریسینگ سانتاندر که بانتیجه ۲–۱ به نفع بارسلونا تمام شد، به ثمر رساند.^[۸۶] در ۱۸ دسامبر ۲۰۰۹ بارسا با شکست ۲–۱ استیودیانتس ششمین عنوان قهرمانی خود را در یک سال به دست آورد و تنها تیمیست که شش‌گانه جام‌ها را در تاریخ فوتبال فتح کرده است.^[۸۷] همچنین بارسلونا با فتح ۲۵ کوپا دل ری و ۹ سوپرجام اسپانیا از این حیث نیز رکورد دار است.^[۸۸][۸۹]

در ۳ مارس ۱۹۸۶ در بازی یک چهارم نهایی جام اروپا، بارسا به میزبانی یوونتوس رفت که در آن بازی ۱۲۰٬۰۰۰ نفر به تماشای بازی پرداختند و رکورد بیشترین حضور حامیان بارسا رقم خورد.^[۹۰] با توجه به نوسازی ورزشگاه در ۱۹۹۰ و قانون منع امکان تماشای بازی به صورت ایستاده احتمالاً این رکورد هرگز نمی‌شکند، زیرا ظرفیت ورزشگاه ۹۸٬۷۸۷ نفر است.^[۹۱]

آرم‌ها و لباس‌ها

نخستین آرم باشگاه بارسلونا

آرم اصلی باشگاه به شکل تاجی دربالای تصویر به یادگار تاج و تخت آراگون و خفاشی نماد شاه جیمز بود که به دو شاخه یکی از درخت برگ بو و دیگری نخل احاطه شده‌است.^[۹۲] در سال ۱۹۱۰ این باشگاه مسابقه‌ای بین اعضای خود به وجود آورد تا آن‌ها طرحی برای باشگاه به عنوان نماد بسازند. کارلوس کومامالا، که در آن زمان برای باشگاه بازی می‌کرد، برنده شد. پیشنهاد کومامالا امروزه با تغییراتی جزئی به نماد باشگاه بدل گشته‌است. تاج شامل صلیب سنت جورج در قسمت بالا گوشهٔ چپ با پرچم کاتالان در کنار آن، و رنگ تیم در پایین بود.^[۹۳]

رنگ‌های آبی و قرمز از پیراهن برای اولین بار در دیدار مقابل هیسپانیا در سال ۱۹۰۰ استفاده شد.^[۹۴] چندین نظریه در رابطه با طراحی لباس آبی و قرمز بارسلونا وجود دارد. پسر یکی از اولین مدیران باشگاه، آرتور ویتی مدعیست که ایده این طرح لباس به پدرش تعلق دارد و او لباس را بر اساس لباس تیم مدرسه بازرگانی تیلور پیشنهاد کرده‌است. نظریه دیگر برطبق گفته تونی استالبر نویسنده‌است که رنگ‌ها را متعلق به جمهوری اول ماکسیمیلیان روبسپیر می‌داند. گذشته از دو نظریه قبلی، رایج‌ترین نظریه در کاتالونیا این است که خوان گمپر رنگ لباس بارسا را از تیم سابقش، بازل انتخاب کرده‌است.^[۹۵]

بارسلونا از زمان تأسیس هرگز تبلیغ هیچ شرکتی را بر روی پیراهن خود نداشته‌است. در ۱۴ ژوئیه ۲۰۰۶ باشگاه خبر عقد قراردادی ۵ ساله را با یونیسف اعلام کرد، طبق این قرارداد لوگوی یونیسف در این مدت بر روی پیراهن تیم قرار می‌گرفت و در هرسال مبلغ ۱٫۵ میلیون یورو از طرف بنیاد باشگاه فوتبال بارسلونا به یونیسف کمک مالی پرداخت می‌شد.^[۹۶] بنیاد باشگاه فوتبال بارسلونا در سال ۱۹۹۴ بر پایهٔ تصمیم رئیس کمیتهٔ سیاست‌گذاری‌های اقتصادی باشگاه به عنوان نهادی برای جمع آوری کمک و جلب پشتیبان‌های مالی برای سازمان‌های غیر ورزشی راه‌اندازی شد.^[۹۷] از سال ۲۰۰۴ شرکت‌ها می‌توانند با پرداخت ۴۰ الی ۶۰ هزار پوند در سال یکی از ۲۵ عضو افتخاری بنیاد شوند. همچنین جمع دیگری متشکل از ۴۸ عضو وجود دارد که سالانه ۱۴٬۰۰۰ پوند پرداخت می‌کنند. علاوه بر این عده‌ای از حامیان با پرداخت سالانه ۴٬۰۰۰ پوند وجود دارند. شایان ذکر است که معلوم نیست اعضای افتخاری باشگاه دخالت جدی در سیاست‌های باشگاه داشته باشند، هرچند بر طبق گفته آنتونی کینگ «بعید است که اعضای افتخاری بنیاد در تصمیم گیری‌های باشگاه داخالتی نداشته باشند.»^[۹۸]

بارسلونا با عقد قراردادی به مبلغ ۱۵۰ میلیون یورو با بنیاد قطر به مدت پنج سال بالاخره به عدم پذیرش اسپانسر لباس خود پایان داد. این قرارداد از فصل ۲۰۱۱–۱۲ آغاز می‌شود.^[۹۹]

ورزشگاه

نمای کامل ورزشگاه نیوکمپ از بالا

اولین زمین بارسلونا، ورزشگاه اینداستریا با ظرفیت ۱۰٬۰۰۰ نفر بود. مسئولین باشگاه در آن زمان امکانات این ورزشگاه را برای یک باشگاه در حال رشد ناکافی می‌دانستند.^[۱۰۰] در ۱۹۹۲ جمعیت هواداران به ۲۰٬۰۰۰ نفر رسید و با کمک مالی آن‌ها، باشگاه توانست ورزشگاه بزرگتری به نام لوس کورتس بسازد که ظرفیت اولیه آن ۲۰٬۰۰۰ نفر بود. بعد از جنگ داخلی اسپانیا، باشگاه شروع به جذب تماشاچی و اعضای بیشتر برای حضور در مسابقات کرد. افزوده شدن به تعداد طرفداران، اسباب گسترش ورزشگاه را فراهم کرد، گسترش ورزشگاه در چندین پروژه شامل: گسترش جایگاه تماشاچیان در ۱۹۴۴، گسترش بخش جنوبی ورزشگاه در ۱۹۴۶ و گسترش بخش شمالی در ۱۹۵۰ صورت گرفت، در نهایت ظرفیت ورزشگاه پس از پایان توسعه آن به ۶۰٬۰۰۰ نفر رسید.^[۱۰۱]

یکی از شعارهای بارسلوناهک شده بر روی جایگاه تماشاچیان، "Més que un club" که به معنی فراتر از یک باشگاه است.

پس از تکمیل ورزشگاه لس کورتس دیگر امکان گسترش دادن آن وجود نداشت. با کسب قهرمانی در سال‌های ۱۹۴۸ و ۱۹۴۹ در مسابقات لالیگا و پیوستن کوبالا در ژوئن ۱۹۵۰ به بارسا، که بعدها مجموعاً ۱۹۶ گل در ۲۵۶ بازی به ثمر رساند، هواداران و تماشاچیان تیم بیشتر شدند.^{[۱۰۱][۱۰۲][۱۰۳]} از این رو باشگاه مجدداً برای تهیه یک ورزشگاه جدید دست به کار شد.^[۱۰۱] در ۲۸ مارس ۱۹۵۴ ساخت ورزشگاه در مقابل ۶۰٬۰۰۰ هزار تن از طرفداران باشگاه آغاز شد. اولین سنگ ورزشگاه نیوکمپ زیر نظر فرماندار فلیپه آکدو کلوگنا و با دعای خیر اسقف اعظم بارسلونا گرگوریو مودریگو در جای خود قرار گرفت. در ۲۴ سپتامبر ۱۹۵۷ پس از سه سال ساخت ورزشگاه به پایان رسید و ۲۸۸ میلیون پستا هزینه ساخت آن شد.^[۱۰۱]

در سال ۱۹۸۰ جهت بازسازی ورزشگاه مطابق استانداردهای یوفا، باشگاه برای تأمین هزینه‌های بازسازی در قبال نوشتن نام هواداران برروی آجرهای مورد استفاده، هزینه‌ای از آن‌ها دریافت می‌کرد. این طرح مورد استقبال طرفداران و حتی مردم قرار گرفت اگرچه بعدها زمانیکه یکی از رسانه‌های مادرید گزارشی از آجری با نام هک شده سانتیاگو برنابئو یسته، یکی از مدیران با سابقه و حامیان فرانکو تهیه کرد، جنجال بسیاری ایجاد شد.^{[۱۰۴][۱۰۵][۱۰۶]} در پی آماده سازی ورزشگاه برای بازی‌های تابستانی ۱۹۹۲، دو ردیف صندلی بر روی سقف قبلی نصب شد.^[۱۰۷] ظرفیت ورزشگاه در حال حاضر ۹۸.۷۸۷ نفر است که بزرگترین ورزشگاه اروپا نیز می‌باشد.^[۱۰۸]

ورزشگاه شامل بخش‌های دیگری نیز هست:^[۱۰۹]

• • سیوتات اسپورتیوو خوان گمپر (زمین تمرین تیم فوتبال بارسلونا)
  • لاماسیا (آکادمی جوانان باشگاه)
  • مینی استادی (ورزشگاه خانگی تیم دوم)
  • پالائو بلوگرانا (سالن اختصاصی باشگاه)
  • پالائو بلوگرانا۲ (سالن اختصاصی دوم باشگاه)
  • پالائو دی گل (پیست یخ باشگاه)

افتخارات

رقابت‌های داخلی

• لالیگا^[۱۱۰]
  • قهرمانی (۲۰): ۱۹۲۸–۱۹۲۹، ۱۹۴۴–۱۹۴۵، ۱۹۴۷–۱۹۴۸، ۱۹۴۸–۱۹۴۹، ۱۹۵۱–۱۹۵۲، ۱۹۵۲–۱۹۵۳، ۱۹۵۸–۱۹۵۹، ۱۹۵۹–۱۹۶۰، ۱۹۷۳–۱۹۷۴، ۱۹۸۴–۱۹۸۵، ۱۹۹۰–۱۹۹۱، ۱۹۹۱–۱۹۹۲، ۱۹۹۲–۱۹۹۳، ۱۹۹۳–۱۹۹۴، ۱۹۹۷–۱۹۹۸، ۱۹۹۸–۱۹۹۹، ۲۰۰۴–۲۰۰۵، ۲۰۰۵–۲۰۰۶، ۲۰۰۸–۲۰۰۹، ۲۰۰۹–۲۰۱۰.
  • نایب قهرمانی (۲۲): ۱۹۲۹–۱۹۳۰، ۱۹۴۵–۱۹۴۶، ۱۹۵۳–۱۹۵۴، ۱۹۵۴–۱۹۵۵، ۱۹۵۵–۱۹۵۶، ۱۹۶۱–۱۹۶۲، ۱۹۶۳–۱۹۶۴، ۱۹۶۶–۱۹۶۷، ۱۹۶۷–۱۹۶۸، ۱۹۷۰–۱۹۷۱، ۱۹۷۲–۱۹۷۳، ۱۹۷۵–۱۹۷۶، ۱۹۷۶–۱۹۷۷، ۱۹۷۷–۱۹۷۸، ۱۹۸۱–۱۹۸۲، ۱۹۸۵–۱۹۸۶، ۱۹۸۶–۱۹۸۷، ۱۹۸۸–۱۹۸۹، ۱۹۹۶–۱۹۹۷، ۱۹۹۹–۲۰۰۰، ۲۰۰۳–۲۰۰۴، ۲۰۰۶–۲۰۰۷.

• کوپا دل ری^[۱۱۱]
  • قهرمانی (۲۵): ۱۹۰۹–۱۹۱۰، ۱۹۱۱–۱۹۱۲، ۱۹۱۲–۱۹۱۳، ۱۹۱۹–۱۹۲۰، ۱۹۲۱–۱۹۲۲، ۱۹۲۴–۱۹۲۵، ۱۹۲۵–۱۹۲۶، ۱۹۲۷–۱۹۲۸، ۱۹۴۱–۱۹۴۲، ۱۹۵۰–۱۹۵۱، ۱۹۵۱–۱۹۵۲، ۱۹۵۲–۱۹۵۳، ۱۹۵۶–۱۹۵۷، ۱۹۵۸–۱۹۵۹، ۱۹۶۲–۱۹۶۳، ۱۹۶۷–۱۹۶۸، ۱۹۷۰–۱۹۷۱، ۱۹۷۷–۱۹۷۸، ۱۹۸۰–۱۹۸۱، ۱۹۸۲–۱۹۸۳، ۱۹۸۷–۱۹۸۸، ۱۹۸۹–۱۹۹۰، ۱۹۹۶–۱۹۹۷، ۱۹۹۷–۱۹۹۸، ۲۰۰۸–۲۰۰۹.
  • نایب قهرمانی (۹): ۱۹۰۲–۱۹۰۳، ۱۹۱۸–۱۹۱۹، ۱۹۳۱–۱۹۳۲، ۱۹۳۵–۱۹۳۶، ۱۹۵۳–۱۹۵۴، ۱۹۷۳–۱۹۷۴، ۱۹۸۳–۱۹۸۴، ۱۹۸۵–۱۹۸۶، ۱۹۹۵–۱۹۹۶.

• کوپا دی لالیگا^[۱۱۲]
  • قهرمانی (۲): ۱۹۸۲–۱۹۸۳، ۱۹۸۵–۱۹۸۶.

• سوپر جام اسپانیا^[۸۹]
  • قهرمانی (۹): ۱۹۸۳، ۱۹۹۱، ۱۹۹۲، ۱۹۹۴، ۱۹۹۶، ۲۰۰۵، ۲۰۰۶، ۲۰۰۹، ۲۰۱۰
  • نایب قهرمانی (۷): ۱۹۸۵، ۱۹۸۸، ۱۹۹۰، ۱۹۹۳، ۱۹۹۷، ۱۹۹۸، ۱۹۹۹

• کوپا اوا دیورته (سوپرجام اسپانیا جایگزین این رقابت‌ها شد.)^[۱۱۳]
  • قهرمانی (۴): ۱۹۴۵، ۱۹۴۸، ۱۹۵۲، ۱۹۵۳

• • نایب قهرمانی (۲): ۱۹۴۹، ۱۹۵۱

رقابت‌های اروپایی

• جام اروپا/لیگ قهرمانان اروپا^[۱۱۴]
  • قهرمانی (۳): ۱۹۹۱–۱۹۹۲، ۲۰۰۵–۲۰۰۶، ۲۰۰۸–۲۰۰۹.
  • نایب قهرمانی (۳): ۱۹۶۰–۱۹۶۱، ۱۹۸۵–۱۹۸۶، ۱۹۹۳–۱۹۹۴.

• جام در جام اروپا^[۱۱۵]
  • قهرمانی (۴):۱۹۷۸–۱۹۷۹، ۱۹۸۱–۱۹۸۲، ۱۹۸۸–۱۹۸۹، ۱۹۹۶–۱۹۹۷
  • نایب قهرمانی (۳):۱۹۶۸–۱۹۶۹، ۱۹۹۰–۱۹۹۱

• جام بین شهری (لیگ اروپا جایگزین آن شد)^[۱۱۶]
  • قهرمانی (۳): ۱۹۵۵–۱۹۵۸، ۱۹۵۸–۱۹۶۰، ۱۹۶۵–۱۹۶۶
  • نایب قهرمانی (۱): ۱۹۶۱–۱۹۶۲

• سوپرجام اروپا^[۱۱۷]
  • قهرمانی (۳): ۱۹۹۲، ۱۹۹۷، ۲۰۰۹
  • نایب قهرمانی (۴): ۱۹۷۹، ۱۹۸۲، ۱۹۸۹، ۲۰۰۶

• جام لاتین^[۱۱۸]
  • قهرمانی (۲): ۱۹۴۹، ۱۹۵۲

رقابت‌های جهانی

• جام باشگاه‌های جهان^[۱۱۹]
  • نایب قهرمانی (۱): ۱۹۹۲

• جام بین قاره‌ای^[۱۲۰]
  • قهرمانی (۱): ۲۰۰۹
  • نایب قهرمانی (۱): ۲۰۰۶

این باشگاه با نام باشگاه فوتبال بارسلونا در سال ۱۸۹۹ توسط عده‌ای سوئیسی، انگلیسی و اسپانیایی و به رهبری خوان گمپر تأسیس شد. بارسا به نوعی، نهادی برای ترویج فرهنگ کاتالان و کاتالانیسم است و از این رو عبارت «فراتر از یک باشگاه» (Més que un club) را به عنوان شعار خود انتخاب کرده‌است. سرود رسمی باشگاه، اثر جوزپ ماریا اسپیناس است که El Cant del Barça نام دارد. برخلاف بسیاری از تیم‌های جهان این باشگاه توسط هوادارانش اداره می‌شود. باشگاه بارسلونا با درآمد ۳۶۶ میلیون یورو، دومین باشگاه ثروتمند جهان است. این باشگاه رقابت دیرینه‌ای با رئال مادرید دارد و به مسابقه‌ای که بین این دو تیم برگزار می‌شود اصطلاحاً ال کلاسیکو گفته می‌شود. نوکمپ با گنجایش ۹۹،۷۸۷ تماشاگر، ورزشگاه خانگی بارسلونا و بزرگترین استادیوم اروپا است. حدود ۲۵،۷% مردم اسپانیا طرفدار بارسلوناهستند،^[۳] این در حالیست که بارسلونا با دارا بودن ۴۴،۲ میلیون هوادار در اروپا، پرطرفدارترین تیم حاضر در اروپا نیز می‌باشد.^[۴]

باشگاه فوتبال بارسلونا با ۲۰ عنوان قهرمانی در لالیگا، ۲۵ قهرمانی در کوپا دل ری، ۹ قهرمانی در سوپرجام اسپانیا و ۲ قهرمانی در کوپا دی لالیگا، بعد از رئال مادرید پرافتخارترین تیم اسپانیا است. بارسلونا تنها تیمی است که از سال ۱۹۵۵ تا ۲۰۰۹ در جام باشگاه‌های اروپا حاضر بوده‌است. افتخارات بارسلونا در اروپا شامل ۳ قهرمانی در لیگ قهرمانان، ۳ قهرمانی در سوپرجام اروپا، ۴ قهرمانی در جام در جام اروپا و ۲ قهرمانی در جام لاتین می‌شود. در سال ۲۰۰۹، بارسلونا موفق شد اولین باشگاهی باشد که سه‌گانه لا لیگا، کوپا دل ری و لیگ قهرمانان اروپا را به دست آورد. همچنین تنها تیمیست که توانسته شش‌گانه جام‌ها را فتح کند. بارسلونا را می‌توان یکی از موفق‌ترین تیم‌های حاضر در اروپا دانست.^[۵]

ترکیب فعلی

بازبینی در ۲۱ مارس ۲۰۱۱^{[۱۲۱][۱۲۲]}

شماره نقش بازیکن ۱ دروازه‌بان ویکتور والدز (کاپیتان سوم) ۲ مدافع دنی آلوز ۳ مدافع جرارد پیکه ۵ مدافع کارلس پویول (کاپیتان) ۶ هافبک ژاوی هرناندز (کاپیتان دوم) ۷ مهاجم داوید ویا ۸ هافبک آندرس اینیستا (کاپیتان چهارم) ۹ مهاجم بویان کرکیچ ۱۰ مهاجم لیونل مسی ۱۱ مهاجم جفرن سوارز ۱۳ دروازه‌بان خوزه مانوئل پینتو

شماره نقش بازیکن ۱۴ هافبک خاویر ماسکرانو ۱۵ هافبک سیدو کیتا ۱۶ هافبک سرخیو بوسکتس ۱۷ مهاجم پدرو رودریگز ۱۸ مدافع گابریل میلیتو ۱۹ مدافع مکسول ۲۰ هافبک ابراهیم آفلای ۲۱ مدافع آدریانو ۲۲ مدافع اریک آبیدال ۲۶ مدافع آندرو فونتاس

بازیکنان قرضی

شماره نقش بازیکن مدافع هنریکه (به ریسینگ سانتاندر) مدافع مارتین کاسرس (به سویا) هافبک ویکتور سانچز (به ختافه)

شماره نقش بازیکن هافبک الکساندر هلب (به بیرمنگام) مهاجم زلاتان ابراهیموویچ (به میلان) مهاجم کیریسون (به سانتوس)

مسئولین

کادرفنی

جوزپ گواردیولا، سرمربی فعلی بارسا

نام	سمت
جوزپ گواردیولا	مربی
تیتو ویلانوا	دستیار مربی
لرنزو بوناونتورا	مربی بدن‌سازی
کارلوس بوسکتس	مربی دروازبان‌ها
گوئیلرمو آمور	مدیر آکادمی
آندونی زوبیزارتا	مدیر ورزشی
لوئیس انریکه	مربی تیم دوم

آخرین بروزرسانی: ۸ آگوست ۲۰۱۰ - منبع: باشگاه بارسلونا

مدیران

ساندرو راسل، مدیر فعلی باشگاه بارسلونا

تاریخچه

تأسیس باشگاه فوتبال بارسلونا (۱۸۹۹–۱۹۲۲)

اعضای تیم در سال ۱۹۰۳

خوان گمپر

در ۲۲ اکتبر سال ۱۸۹۹ میلادی، هانس گمپر تمایل خود را به صورت آگهی در لوس دپورتس برای تأسیس باشگاه فوتبال اعلام کرد. در ۲۹ نوامبر همان سال در جلسهٔ خیمناسیو سوله نتایج مثبتی حاصل شد و در نهایت یازده بازیکن شامل واتر وایلد، لوئیس دی اوسو، بارتومئو ترادس، اوتو کونزله، اوته مه یر، انریک دوکال، پره کبوت، کارلس پوجول، جوزپ لوبت، جانپارسونز و ویلیام پارسونز جذب شدند و باشگاه فوتبال بارسلونا متولد شد.^[۶] بارسلونا شروع موفقیت آمیزی در مسابقات ملی و منطقه‌ای نظیر مسابقات فوتبال کاتالونیا و کوپا دل ری داشت. در ۱۹۰۲ میلادی باشگاه اولین جام خود، کوپا ماکایا را بالای سر برد و نیز در همان سال در فینال اولین دوره کوپا دل ری به مصاف بیزکایا رفت که ۱ – ۲ مغلوب شد.^[۷] در ۱۹۰۸ میلادی، درحالی که باشگاه در شرایط مالی سختی قرار داشت و جز قهرمانی در مسابقات فوتبال کاتالونیا در ۱۹۰۵ میلادی تا آن زمان نتوانسته بود پیروزی دیگری به دست آورد، خوان گمپر به عنوان ریاست باشگاه برگزیده شد. گمپر در ۵ دوره متفاوت، در بین سال‌های ۱۹۰۸ تا ۱۹۲۵، ریاست باشگاه را بر عهده داشت، و مجموعاً حدود ۲۵ سال را در خدمت باشگاه گذراند. از مهمترین دستاوردهای وی می‌توان کمک به بارسا برای به دست آوردن ورزشگاه اختصاصی را خاطر نشان کرد.^[۸]

در ۱۴ مارس ۱۹۰۹ میلادی، بارسلونا به ورزشگاه اینداستریا که بزرگتر بود و ۸٬۰۰۰ نفر گنجایش داشت، نقل مکان کرد. از ۱۹۱۰ تا ۱۹۱۴ میلادی، بارسلونا در جام پیرنه شرکت کرد و به عنوان بهترین تیم لانگیدوک، میدی، ناحیه آکیتن، باسک و کاتالونیا انتخاب شد. در آن زمان شرکت کردن در این رقابت‌های آزاد برای تیم بسیار مفید بود.^[۹][۱۰] در همین دوره زبان رسمی باشگاه از کاستیلن به کاتالونیایی تغییر کرد و تیم به‌تدریج به یکی از نمادهای مهم کاتالونیا تبدیل شد، تاجایی که برای بسیاری از طرفداران، حمایت از تیم بیشتر به واسطهٔ جایگاه اجتماعی آن و نه بازی خود تیم اهمیت داشت.^[۱۱]

گمپر، جک گرینول را به عنوان اولین مربی تمام وقت بارسلونا انتخاب کرد. وی همچنین تلاش‌هایی برای افزایش تعداد اعضای باشگاه انجام داد، به طوری که در سال ۱۹۲۲ میلادی، تعداد اعضای باشگاه به بیش از ۲۰٬۰۰۰ نفر افزایش یافت. این افزایش اعضا به لحاظ مالی تیم را قادر به تهیه ورزشگاه جدید ساخت. در نهایت باشگاه به ورزشگاه لس کورتس که در همان سال افتتاح شده بود، نقل مکان کرد.^[۱۲] ورزشگاه جدید ۲۲٬۰۰۰ نفر گنجایش داشت که بعدها به ۶۰٬۰۰۰ نفر هم رسید.^[۱۳] در دوران گمپر، تیم فوتبال بارسلونا موفق شد یازده بار مسابقات فوتبال کاتالونیا، شش بار کوپا دل ری و چهار بار کوپا دی پیرنه را فتح کرده و نخستین «عصر طلایی» خود را تجربه کند.^[۷][۸]

ریورا٬ جمهوری خواهی و جنگ داخلی (۱۹۲۳–۱۹۵۷)

بمباران هوایی بارسلون در ۱۹۳۸

در ۱۴ ژوئن ۱۹۲۵، جمعیت حاضر در یکی از مسابقه در حرکتی خودجوش برای اعتراض به دیکتاتوری میگوئل پریمو ده ریورا سرود ملی را هو کردند که در پی آن حکومت در واکنش به این عمل ورزشگاه را شش ماه تعطیل کرد و گمپر نیز مجبور به کناره‌گیری از ریاست باشگاه شد.^[۱۴] همزمان با حرکت حرفه‌ای شدن باشگاه‌ها، در ۱۹۲۶ مدیران بارسلونا برای اولین بار حرکت بارسلونا را درجهت حرفه‌ای شدن اعلام کردند.^[۱۲] در ۱۹۲۸، بارسلونا پیروز جام اسپانیا شد، در مراسم اهدای جام ترانهٔ اودا اِ پلاکتو از رافائا آلبرتی یکی از اعضای اصلی گروه «نسل ۲۷» در وصف عملکرد قهرمانانه دروازه بان بارسا خوانده شد.^[۱۵] در ۳۰ ژوئیه ۱۹۳۰، بنیان گذار باشگاه، خوان گمپر، بعد از دوره‌ای افسردگی به واسطهٔ مشکلات شخصی و اقتصادی اقدام به خودکشی کرد.^[۸]

اگرچه بارسلونا با بازیکن سرشناسی چون جوزپ اسکولا به کار خود ادامه می‌داد، باشگاه به دلیل کشمکش‌های سیاسی که جامعه ورزشی را به کلی تحت شعاع قرار داده بود، وارد دوره‌ای از افت شد.^[۱۶] باوجود کسب قهرمانی در سال‌های ۱۹۳۰، ۱۹۳۱، ۱۹۳۲، ۱۹۳۴، ۱۹۳۶ و ۱۹۳۸^[۷] در مسابقات کاتالونیا، بارسلونا هیچ موفقیتی در سطح ملی (بجز عنوان بحث برانگیز ۱۹۳۷) به دست نیاورده بود. یک ماه پس از شروع جنگ داخلی اسپانیا در سال ۱۹۳۶، برخی از بازیکنان بارسلونا و اتلتیک بیلبائو داوطلب خدمت سربازی در جمع افرادی شدند که در مقابل شورشیان نظامی می‌جنگیدند.^[۱۷] در ۶ اکتبر همین سال جوزپ سانیول مدیر باشگاه و از اعضای حامی حزب سیاسی استقلال طلب، توسط سربازان فالانژ در نزدیکی گواداراما به قتل رسید.^[۱۸] در تابستان ۱۹۳۷، تیم به اردوی مکزیک و ایالات متحده رفت. این اردو اگرچه به لحاظ مالی باشگاه را در امان نگه می‌داشت، اما نیمی از تیم به دنبال پناهندگی در کشورهای فرانسه و مکزیک بودند. در ۱۶ مارس ۱۹۳۸، بارسلونا مورد بمباران هوایی قرار گرفت که به کشته شدن ۳۰۰۰ تن انجامید و دفتر باشگاه نیز از این بمباران در امان نماند.^[۱۹] کاتالونیا چند ماه بعد به تصرف در آمد. باشگاه به نماد نافرمانی کاتالانیسم تبدیل شد و در پی‌محدودیت‌های ایجاد شده اعضای آن به ۳٬۴۸۶ نفر کاهش یافت.^[۲۰] پس از جنگ داخلی، پرچم کاتالونیا ممنوع اعلام شد و تیم‌ها از استفاده از نام‌های غیراسپانیایی نیز منبع شدند. این اقدام باشگاه را مجبور به تغییر نام به (به اسپانیایی: Club de Fútbol Barcelona) و حذف پرچم کاتالونیا از لباس تیم کرد.^[۱۳]

در ۱۹۴۳، بارسلونا در نیمه نهایی مسابقات کوپا دل جنرالیسمه به مصاف رئال مادرید رفت. دیدار رفت دو تیم در لس کورتس با نتیجه ۳–۰ به نفع بارسلونا پایان یافت. پیش از بازی برگشت، اعضای تیم بارسلونا با رئیس امنیت دولت فرانسیسکو فرانکو دیدار داشتند و او به آن‌ها یادآوری کرد که تنها به علت سخاوتمندی رژیم آن‌ها امکان بازی کردن را دارند. در بازی برگشت رئال مادرید با نتیجه ۱۱–۱ بارسلونا را شکست داد.^[۲۱] علی‌رغم فشارهای سیاسی آن زمان، بارسلونا در ده ۱۹۴۰ و ۱۹۵۰ توانست موفقیت‌های قابل توجهی را کسب کند. بارسا با مربیگری جوزپ سامیتیر و بازیکنانی چون سزار، آنتونی رامالتس و خوان ولاسکو در سال ۱۹۲۹ توانست برای اولین بار قهرمان لا لیگا شود. این عنوان را توانست در سال‌های ۱۹۴۸ و ۱۹۴۹ نیز به دست آورد. همچنین در سال ۱۹۴۹ توانست برای اولین بار کوپا لاتین را فتح کند. در ژوئن ۱۹۵۰ باشگاه قرار دادی با لادیسلائو کوبالا بست، او یکی از افراد تاثیر گذار در بارسلونا بود.

در یکشنبه بارانی سال ۱۹۵۱، انبوهی از جمعیت پس از پیروزی ۲–۱ در برابر سانتاندر، ورزشگاه لس کورتس را بدون استفاده از تراموا ترک کردند که شگفتی مسئولین حکومتی را برانگیخت. در آن زمان در بارسلون کارکنان تراموا اعتصاب کرده بودند و این حمایت از جانب طرفداران بارسلون از حرکت آنان صورت گرفت. رویدادهایی از این قبیل چهره‌ای متفاوت از باشگاه یا تعلق آن به فراتر از کاتالونیا را نشان می‌داد. برخی اسپانیایی‌های تندرو باشگاه را مدافع حقوق بشر و آزادی می‌دانستند.^[۲۲][۲۳]

بارسلونا توانست با مربیگری فردیناند دائوییک و بازی لادیسلائو کوبالا در سال ۱۹۵۲ پنج عنوان قهرمانی مختلف شامل لا لیگا، کوپا دل جنرالیسمه (یا همان کوپا دل ری)، کوپا لاتین و کوپا اوا دوارته و کوپا مارتینی روسی را بالای سر ببرد. همچنین در ۱۹۵۳ نیز توانست مجدداً لا لیگا و کوپا دل جنرالیسمه را فتح کند.^[۱۳]

باشگاه فوتبال بارسلونا (۱۹۵۷–۱۹۷۸)

ورزشگاه باشگاه بارسلونا، نیوکمپ که با حمایت‌های مالی هواداران در سال ۱۹۵۷ ساخته شد.

بارسلونا با مربیگری هلنیو هررا و لوییز سوارز جوان (بازیکن سال فوتبال اروپا در ۱۹۶۰) و دو بازیکن مجارستانی به توصیه کوبالا با نام‌های ساندور کوچیس و زولتان زیبور توانست دو عنوان ملی دیگر در سال ۱۹۵۹ و لا لیگا و جام بین شهری را در ۱۹۶۰ کسب کند. در ۱۹۶۱ بارسلونا اولین باشگاهی بود که توانست رئال مادرید را در رقابت‌های لیگ قهرمانان اروپا شکست دهد، اما در فینال با نتیجه ۳–۲ مغلوب بنفیکا شد.^{[۲۴][۲۵][۲۶]}

کار ساخت ورزشگاه نیوکمپ در سال ۱۹۵۷ به پایان رسید و این بدین معنا بود که باشگاه مقداری پول برای خرید بازیکنان جدید داشت. دهه ۱۹۶۰ موفقیت‌های کمتری برای باشگاه به همراه داشت و لا لیگا کاملاً در دست رئال مادرید بود.^[۲۶] از جنبه‌های مثبت دهه شصت می‌توان به ظهور بازیکنانی چون جوزپ فوسته و کارلس رکساچ و پیروزی باشگاه در کوپا دل جنرالیسمه در ۱۹۶۳ و جام بین شهری در ۱۹۶۶ اشاره کرد. همچنین بارسلونا توانست رئال مادرید را در فینال کوپا دل جنرالیسمه در ورزشگاه برنابئو در حالی که فرانکو بازی را تماشا می‌کرد، شکست دهد و بخشی از اقتدار سابق خود را به نمایش بگذارد. با پایان یافتن دوره دیکتاتوری فرانکو در ۱۹۷۴، نام باشگاه به نام اصلیش تغییر کرد، طراحی تاج آن به شکل اولیه‌اش برگردانده شد و دوباره حروف اصلیش را به دست آورد.^[۲۷]

فصل ۱۹۷۳–۱۹۷۴ شاهد حضور یوهان کرایف بود که برای ثبت یک رکورد جهانی به مبلغ ۹۲۰ هزار پوند از آژاکس خریداری شد.^[۲۸] یوهان کرایف در مصاحبه‌ای با یکی از خبرگزاری‌های اروپا گفت:«من بارسلونا را به رئال مادرید ترجیح دادم زیرا نمی‌توانم برای تیمی بازی کنم که با فرانکو ارتباط دارد.» و این مصاحبه خیلی سریع او را به چهره محبوب هواداران بارسا تبدیل کرد و زمانی که وی نام فرزندش را یوردی، یک نام محلی کاتالانی گذاشت، بر میزان این محبوبیت افزوده شد.^[۲۹] یوهان کرایف به همراه بازیکنان خوب دیگری چون خوان مانوئل آسنسی، کارلس رکساچ و هوگو سوتیل به باشگاه کمک کردند تا بتواند بعد از دهه ۱۹۶۰ با شکست ۵–۰ رئال مادرید در سال ۱۹۷۴ قهرمان لالیگا شود.^[۳۰] یوهان کرایف در ۱۹۷۳ در اولین دوره حضورش در بارسا به عنوان بهترین بازیکن سال اروپا برای بار دوم انتخاب شد، او در سال ۱۹۷۱، زمانی که برای آژاکس بازی می‌کرد توانسته بود این عنوان برای اولین بار کسب کند، همچنین برای بار سوم در سال ۱۹۷۴ درحالی که همچنان برای بارسلونا بازی می‌کرد مجدداً این عنوان را تصاحب کرد.^[۳۱]

نونیز و ثبات در مدیریت (۱۹۷۸–۲۰۰۰)

جام قهرمانان اروپا که بارسلونا در سال ۱۹۹۲ آن را فتح کرد

در سال ۱۹۷۸ جوزپ لوییس نونیز در انتخاباتی توسط اعضای باشگاه به عنوان مدیر جدید انتخاب شد. این تصمیم بسیار نزدیک و متصل به گذار اسپانیا در مسیر دموکراسی و پایان یافتن دیکتاتوری فرانکو در سال ۱۹۷۴ بود. هدف اصلی نونیز ارتقا دادن بارسا به سطح یک باشگاه جهانی از طریق ثبات بخشیدن به آن در زمین و خارج از آن بود. وی به توصیه کرایف، آکادمی جوانان بارسلونا، لا ماسیا را در ۲۰ اکتبر ۱۹۷۹ تأسیس کرد.^[۳۲] دوره ریاست او ۲۲ سال به طول انجامید و بر بارسلونا تاثیر بسازایی گذاشت. از زمان نونیز سیاست‌های سختگیرانه‌ای برای دستمزد و نظم و انضباط به جا مانده است.^[۳۳][۳۴]

در ۱۶ مه ۱۹۷۹ بارسلونا با شکست ۴–۳ فورتونا دوسلدورف در مقابل بیش از ۳۰٬۰۰۰ طرفدار بارسلونایی که برای دیدن بازی به بازل سوئیس آمده بودند، توانست برای اولین بار جام در جام اروپا فتح کند. در ۱۹۸۲ مارادونا با قراردی به مبلغ ۵ میلیون پوند از بوکا جونیورز خریده شد و دهمین رکورد جهان از حیث مبلغ قرار داد رقم خورد.^[۳۵] در پایان فصل ۱۹۸۲–۱۹۸۳ بارسلونا توانست با مربیگری منوتی، رئال مادرید را شکست دهد و قهرمان کوپا دل ری شود. حضور مارادونا در بارسا دیری نپایید و او بارسلونا را برای پیوستن به ناپولی ترک کرد. در آغاز فصل ۱۹۸۴–۱۹۸۵ تری وینابلز به عنوان مربی انتخاب شد و توانست لا لیگا را با هافبک برجستهٔ آلمانی، برند شوستر فتح کند. در فصل بعدی او تیم را به مرحله فینال جام باشگاه‌های اروپا برد که در ضربات پنالتی بارسا مغلوب استوا بخارست شد و عنوان نایب قهرمانی را کسب کرد.^[۳۳]

پس از جام جهانی فوتبال ۱۹۸۶ باشگاه گری لینکر آقای گل آن رقابت‌ها را از باشگاه اورتون خرید و با دروازه‌بان آندونی زوبیزارتا قرار دادی طولانی بست. اما تیم در حالی که شوستر در محرومیت به سر می‌برد نتوانست موفقیت‌های زیادی کسب کند. وینابلز در آغاز فصل ۱۹۸۷–۱۹۸۸ از بارسا اخراج و لوییس آراگونز جانشین او شد. تمرد بازیکنان از نونیز در رویدادی که به هسپریا موتینی شهرت دارد در همین فصل رخ داد و این فصل با پیروزی ۱–۰ در مقابل رئال سوسیداد در فینال کوپا دل ری به پایان رسید.^[۳۳]

یوهان کرایف برنده چهار عنوان قهرمانی لا لیگا با بارسلونا در سمت مربی

در سال ۱۹۸۸ کرایف به عنوان سرمربی به باشگاه بازگشت و به زبان ساده‌تر یک تیم رویایی جمع کرد. در حالی که باشگاه با ستاره‌های بین‌المللی چون روماریو، رونالد کومان، میشل لادروپ و هریستو استویچکوف قرار داد داشت، او ترکیبی از بازیکنان اسپانیایی چون خوزه ماریو باکرو، جوزپ گواردیولا و تکسیکی بگیریستین را به زمین می‌برد.^[۳۶] بارسا زیر نظر یوهان کرایف توانست چهار عنوان قهرمانی لالیگا را بین سال‌های ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۴ پی در پی کسب کند. در رقابت‌های اروپایی نیز با شکست سمپدوریا در فینال جام در جام اروپا ۱۹۸۹ و لیگ قهرمانان اروپا ۱۹۹۲ هر دو عنوان قهرمانی را به دست آورد. همچنین بارسا کوپا دل ری در سال ۱۹۹۰، سوپر جام اروپا در سال ۱۹۹۲ و سه سوپر جام اسپانیا را نیز ازآن خود کرد. یوهان کرایف با ۱۱ عنوان قهرمانی، موفق‌ترین مربی باشگاه تا به امروز بوده و با ۸ سال مربیگری پی در پی بیشترین مدت باقی‌ماندن در سمت مربیگری باشگاه را داراست.^[۳۷] بخت یوهان کرایف در فینال دو فصل آخر مربیگریش برگشت و کسب نتایج ضعیف اسباب اخراج او توسط نونیز را فراهم کرد.^[۳۳]

بابی رابسون جایگزین کرایف شد و تنها در فصل ۱۹۹۶–۱۹۹۷ در این سمت باقی‌ماند. او رونالدو را از پی‌اس‌وی خرید و توانست سه جام کوپا دل ری، سوپر جام اسپانیا و جام در جام اروپا را برای باشگاه به ارمغان آورد. حضور رابسون تنها یک راه حل کوتاه مدت بود تا لوئیس فن خال بتواند به باشگاه بپیوندد.^[۳۸] رونالدو نیز چون مارادونا برای مدت کوتاهی در باشگاه ماند و سپس به اینتر میلان پیوست. به هرشکل ستارگان تازه‌ای چون لوییس فیگو، پاتریک کلایورت، لوئیس انریکه و ریوالدو در باشگاه ظاهر شدند و بارسا هر دو جام کوپا دل ری و لا لیگا را در سال ۱۹۹۸ بالای سر برد. در ۱۹۹۹ ریوالدو به عنوان چهارمین بازیکن بارسلونا توانست عنوان بهترین بازیکن فوتبال سال اروپا را کسب کند. علی‌رغم تمام این موفقیت‌ها داخلی، عدم پیروزی بارسا در فینال لا لیگا ۲۰۰۰ که سبب قهرمانی رئال مادرید شد، استعفای نونیز و فن خال را در پی داشت.^[۳۸]

رفتن نونیز و آمدن لاپورتا (۲۰۰۰–۲۰۱۰)

تصویر رونالدینیو، بازیکنی که بخش بازاریابی باشگاه، استراتژی خود را بر پایه محبوبیت وی بازتعریف کرده بود.^[۳۹]

رفتن نونیز و فن خال از باشگاه قابل مقایسه با پیوستن لوییس فیگو به رئال مادرید نبود، فیگو نه تنها کاپیتان دوم تیم بلکه به عنوان قهرمانی قابل ستایش نزد هواداران بارسا شناخته می‌شد، تاجایی که بسیاری از کاتالونیایی‌ها او را از خودشان می‌دانستند. هواداران بارسا که از تصمیم پیوستن فیگو به رقیب دیرینه خود بسیار ناراحت بودند، این ناراحتی را با استقبال خشم‌آلود خود از حضور فیگو در نیوکمپ نشان می‌دادند، حتی در اولین حضور او در نیوکمپ به سمتش یک کله خوک و شیشه پر ویسکی پرتاب کردند.^[۴۰] در سال ۲۰۰۰ خوان گسپارت جایگزین نونیز شد و به مدت سه سال در این سمت باقی‌ماند. در این مدت باشگاه شاهد رفت‌وآمد مربیان بود. در نهایت فن خال برای بار دوم به باشگاه بازگشت ولی از آنجایی که نتیجه مثبتی حاصل نشد، فن خال و گسپارت هر دو استعفا دادند.^[۴۱]

پس از دوران ناموفق گسپارت، باشگاه با ترکیبی از مسئولین جوان به اوج بازگشت. خوان لاپورتا جایگزین گسپارت شد و فرانک ریکارد بازیکن سابق تیم ملی فوتبال هلند به عنوان مربی بارسا انتخاب شد. تاثیر بازیکنان بین‌المللی و ترکیب آن‌ها با بازیکنان اسپانیایی تیم را به سمت کسب موفقیت مجدد سوق داد. بارسا توانست در سال ۲۰۰۴–۲۰۰۵ لا لیگا و سوپر جام اسپانیا را فتح کند و قرار دادی با رونالدینیو، بازیکن سال فوتبال جهان ۲۰۰۶ ببندد.^[۴۲]

در فصل ۲۰۰۵–۲۰۰۶ بارسا مجدداً قهرمان لا لیگا و سوپر جام اسپانیا شد. در فینال لیگ قهرمانان بارسلونا در مقابل آرسنال قرار گرفت، درحالی که آرسنال تا پیش از ۱۵ دقیقه پایان بازی با ۱۰ بازیکن پیروز میدان بود، بارسا توانست نتیجه بازی را ۲–۱ به نفع خود تغییر دهد و جام را بعد از ۱۴ سال بالای سر بگیرد.^[۴۳] در همان سال بارسلونا در جام باشگاه‌های جهان نیز شرکت کرد و در فینال با گل دقیقه ۸۲ حریف برزیلی خود، مغولب اینترناسیونال شد.^[۴۴][۴۵] اگرچه بارسلونا فصل ۲۰۰۶–۲۰۰۷ را با قدرت شروع کرد، اما در پایان بدون کسب هیچ عنوانی فصل را به پایان رساند. بعدها اردوی پیش از فصل در ایالات متحده که منجر به مسدومیت ساموئل اتوئو و لیونل مسی شد، به عنوان دلیل عدم موفقیت باشگاه اعلام شد.^[۴۶][۴۷]

شش جام مختلف که بارسلونا تنها در سال ۲۰۰۹ فتح کرد.

در لا لیگا که بارسا در بیشتر فصل‌ها در جایگاه اول قرار داشت، در سال جدید بی‌ثباتی باشگاه فرصتی برای پیشی گرفتن رئال مادرید و قهرمانی آنان شد. فصل ۲۰۰۷–۲۰۰۸ برخلاف سال‌های گذشته موفقیتی برای باشگاه به همراه نداشت و در پی آن جوزپ گواردیولا مربی بارسلونا بی در پایان فصل جایگزین ریکارد شد.^[۴۸]

بارسا در فینال کوپا دل ری ۲۰۰۹ با شکست ۴–۱ اتلتیک بیلبائو برای ۲۵امین بار قهرمان این رقابت‌ها شد. سه روز پس از آن شکست رئال مادرید در رقابت‌های لالیگا جام را برای بارسلونا در فصل ۲۰۰۸–۲۰۰۹ به ارمغان آورد. بارسا در حالی فصل را به پایان رساند که در ورزشگاه المپیک رم، منچستر یونایتد فاتح سال قبل جام باشگاه‌ها را با نتیجه ۲–۰ شکست داد و سومین عنوان قهرمانی جام باشگاه‌ها را فتح کرد. در نتیجه برای اولین بار در اسپانیا اولین سه‌گانه را به دست آورد.^{[۴۹][۵۰][۵۱]} بارسا با شکست مجدد اتلتیک بیلبائو در فینال سوپر جام اسپانیا ۲۰۰۹ و پیروزی در مقابل شاختار دونتسک در فینال سوپر جام اروپا ۲۰۰۹ دو جام دیگر را نیز بالای سر برد.^[۵۲] در دسامبر ۲۰۰۹، بارسا جام باشگاه‌های جهان ۲۰۰۹^[۵۳] را نیز فتح کرد و اولین تیم تاریخ فوتبال شد که شش‌گانه جام‌ها را توانست کسب کند.^[۵۴] همچنین بارسلونا با فتح لالیگا با ۹۰ امتیاز و فتح سوپر جام برای ۹امین بار توانست دو رکورد تازه در فوتبال اسپانیا به ثبت برساند.^[۵۵][۵۶]

هواداران باشگاه

طرفداران بارسا در نیوکمپ

نام مستعار طرفداران بارسلونا کولز است. گفته می‌شود ۲۵٪ از جمعیت اسپانیا طرفدار بارسلونا هستند و بعد از رئال مادرید که ۳۲٪ از اسپانیایی‌ها هوادار آن هستند، بارسا در جایگاه دوم قرار می‌گیرد. جایگاه سوم نیز به تیم والنسیا با ۵٪ حامی تعلق دارد.^[۵۷] در اروپا بارسا دومین تیم محبوب این قاره است.^[۵۸] تعداد اعضای باشگاه از فصل ۲۰۰۳–۰۴ از ۱۰۰٬۰۰۰ نفر به ۱۷۰٬۰۰۰ نفر تا سپتامبر ۲۰۰۹ افزایش قابل توجهی داشته است.^[۵۹] این افزایش را بسیاری به تاثیر حضور رونالدینیو و سیاست‌های رسانه‌ای خوان لاپورتا در رسانه‌های اسپانیایی و انگلیسی زبان آنلاین نسبت می‌دهند.^[۶۰][۶۱]

علاوه بر عضویت، در ژوئن ۲۰۱۰، به طور رسمی ۱٬۳۳۵ نفر در نقاط مختلف جهان در انجمن هواداران بارسا ثبت نام کرده‌اند. انجمن‌های هواداران وظیفه تبلیغ بارسلونا در محل‌های مختلف را دارند و در مقابل در حین بازدید از بارسلونا خدمات مفیدی دریافت می‌کنند.^[۶۲] همچنین بارسا هواداران بسیار برجسته‌ای تاکنون داشته که در این میان می‌توان به پاپ ژان پل دوم که عضو افتخاری باشگاه بود یا خوزه زاپاترو که نخست وزیر فعلی اسپانیا است اشاره کرد.^[۶۳][۶۴]

ال کلاسیکو

رقابت شدید میان دو تیم قوی‌تر در لیگ‌های ملی بسیار معمول است و این در لا لیگا نیز صدق می‌کند، جایی که به بازی میان بارسلونا و رئال مادرید ال کلاسیکو (به اسپانیایی: El Clásico) می‌گویند. از ابتدای رقابت‌های ملی این دو تیم به عنوان نماینده دو منطقه و شهر رقیب، کاتالونیا و کاستیل شناخته می‌شوند. این رقابت بازتابی از تنش‌های فرهنگی و سیاسی میان دو منطقه است که از جنگ داخلی اسپانیا نشئت می‌گیرد.^[۶۵]

در مدت دیکتاتوریه پریمو ده ریورا و بخصوص فرانسیسکو فرانکو (۱۹۳۹-۱۹۷۵) تمامی فرهنگ‌های محلی مورد سرکوب قرار گرفتند و تمام زبان‌های رایج در اسپانیا جز کاستیلایی ممنوع اعلام شدند.^[۶۶][۶۷] مردم کاتالان به یک نماد برای ابراز آزادی خواهی نیاز داشتند و بارسا تبدیل به بیشتر از یک باشگاه (به کاتالان: Més que un club) برای کاتالان‌ها شد. به گفتهٔ مانوئل واسکس مونتالبان، پیوستن به بارسلونا بهترین راه برای کاتالان‌ها بود تا هویت خود را نشان دهند، این راه کم هزینه‌تر نسبت به پیوستن به جنبش‌های ضد فرانکو بود و امکان ابراز مخالفت را به آن‌ها می‌داد.^[۶۸]

از سوی دیگر رئال مادرید در بسیاری از موارد به عنوان تجسمی از تمرکز ظلم حاکمیت، رژیم فاشیستی و فراتر از آن بود. (سانتیاگو برنابئو که ورزشگاه رئال به نام اوست از افرادیست که علیه ملی گرایی فرانکو جنگید.)^[۶۹][۷۰] به هر شکل در طول جنگ داخلی اسپانیا، اعضای هر دوتیم نظیر جوزپ سانیول و رافائل سانچز گوئرا متحمل آسیب‌هایی از سوی هواداران فرانکو شدند.

دید کلی

قلمرو شیمی مفهومی متعارف

• شرح تفصیلی درباره چگونگی واکنشهای و سرعت پیشرفت آنها
  
  
• شرایط لازم برای فراهم کردن تغییرات مطلوب و جلوگیری از تغییرات نامطلوب
  
  
• تغییرات انرژی که با واکنشهای شیمیایی همراه است.
  
  
• سنتز موادی که در طبیعت صورت می‌گیرد.
  
  
• سنتز موادی که مشابه طبیعی ندارند.
  
  
• روابط کمّی جرمی بین مواد در تغییرات شیمیایی.

پیدایش شیمی جدید

فنون عملی

نظریه‌های یونانی

• این مفهوم که تمام مواد موجود در زمین ، ترکیبی از چهار عنصر (خاک ، باد ، آتش و آب) است، به نسبتهای گوناگون ، از اندیشه‌های فیلسوفان یونانی این دوره نشات یافته است.
  
  
• این نظریه که ماده از آحاد مجزا و جدا از همی به نام اتم ترکیب یافته است، بوسیله لوسیپوس پیشنهاد شد و دموکرتیس آن را در سده پنجم ق.م. توسعه داد.
  
  نظریه افلاطون این بود که اتمهای یک عنصر از لحاظ شکل با اتمهای عنصر دیگر تفاوت دارد. علاوه بر این ، او باور داشت که اتم‌های یک عنصر می‌توانند با تغییر شکل به اتمهایی از نوع دیگر تغییر یابند یا استحاله پیدا کنند. مفهوم استحاله در نظریه‌های ارسطو نیز منعکس است.
  
  ارسطو (که به وجود اتمها معتقد نبود) می‌گفت که عناصر و بنابراین تمام مواد از ماده اولیه یکسانی ترکیب یافته‌اند و تفاوت آنها فقط از لحاظ صورتهایی است که این ماده اولیه به خود می‌گیرد. به نظر ارسطو ، صورت ماده نه تنها شکل ، بلکه کیفیتها (از لحاظ رنگ ، سختی و غیره) را نیز دربر می‌گیرد و همین صورت است که ماده‌ای را از ماده دیگر متمایز می‌کند. او می‌گفت که تغییر صورت پیوسته در طبیعت صورت می‌گیرد و تمام اشیای مادی (جاندار و بی جان) از صورتهای نابالغ به صورتهای بالغ رشد و تکامل می‌یابند.
  
  در سراسر قرون وسطی باور این بود که کانی‌ها رشد می‌کنند و هرگاه کانیها از معادن استخراج شوند، معادن بار دیگر از کانیها پر می‌شوند.

کیمیاگری

فلوژیستون

شیمی جدید

طبقه‌بندی شیمی

• شیمی آلی : شیمی ترکیبات کربن است.
  
  
• شیمی معدنی : شیمی تمامی عناصر به جز کربن. البته بعضی از ترکیبات ساده کربن مانند کربناتها و بطور سنتی در زمره ترکیبات معدنی طبقه بندی می‌شوند، زیرا از منابع معدنی بدست می‌آیند.
  
  
• شیمی تجزیه : تشخیص اجزای تشکیل دهنده مواد ، هم از لحاظ کیفی و هم از لحاظ کمی.
  
  
• شیمی فیزیک : مطالعه اصول فیزیکی که زمینه درک ساختار ماده و تبدیلات شیمیایی است.
  
  
• زیست شیمی : شیمی سیستمهای زنده اعم از گیاهی و حیوانی.

تعریف فیزیک

فیزیک را دانش کشف و استفاده علمی از روابط و قوانین حاکم بر پدیده های طبیعی می نامند که مبنای آن بر تجربه و آزمایش است.

«حدود دو میلیونِ اینها دانشجویان علوم انسانى‌‌‌‌‌‌‌‌‌اند! این به یك صورت، انسان را نگران میكند. ما در زمینه‌‌‌‌‌‌‌‌‌ى علوم انسانى، كار بومى، تحقیقات اسلامى چقدر داریم؟ ... استاد مبرزى كه معتقد به جهان‌‌‌‌‌‌‌‌‌بینى اسلامى باشد و بخواهد جامعه‌‌‌‌‌‌‌‌‌شناسى یا روانشناسى یا مدیریت یا غیره درس بدهد، مگر چقدر داریم، كه این همه دانشجو براى این رشته‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها میگیریم؟» این جملات، انتقاد صریح رهبر انقلاب نسبت به وضعیت علوم انسانی كشور است كه در دیدار با اساتید دانشگاه بیان شد. گرچه یك‌سالی از بیان این مسأله گذشته است و نیز هیاهوی رسانه‌ای غربی‌ها و غرب‌گراها تلاش كرد هدف اصلی از طرح این بحث را منحرف سازد، اما هنوز وضعیت علوم انسانی علامت سؤالی در «تولید علم و جنبش نرم‌افزاری» ایران است. متن زیر،  گفت‌وگوی دكتر غلامرضا اعوانی درباره‌ی وضعیت و ماهیت علوم انسانی در ایران است.

- اگر بخواهیم یك تعریف جامع و مانع از علوم انسانی ارائه بدهیم آن تعریف چیست؟
پیش از پرداختن به پاسخ شما، بنا بر تجربه و مطالعات طولانی‌ام، معتقدم تا زمانی كه وضعیت علوم انسانی در یك كشور تصحیح نشود، امكان ندارد علوم دیگر هم تصحیح شود؛ لذا رهبر معظم انقلاب روی نكته‌ بسیار مهمی تأكید كرده‌اند. اما باید این مقوله را خیلی خوب بررسی كرد و عجولانه تصمیم نگرفت. هرچه این مسئله با بررسی كامل و همه‌جانبه پیش رود، به دنبال آن نتیجه بهتری عاید ما خواهد شد.

علوم انسانی را در دو سطح می‌توانیم تعریف كنیم:
در سطح اول همه علوم به معنای بسیار عام آن انسانی هستند. اگر انسان را از وجود حذف كنیم، اصلاً علمی وجود ندارد. علم، فهم انسان از هستی است.
اما در سطح دوم، می‌توان معنای خاص‌تری بیان كرد؛ و آن‌ این‌كه موضوع علوم انسانی، انسان است. اما اگر این را هم بپذیریم، از سویی تعریف دقیقی است و از سوی دیگر، نیست؛ چون برخی علوم درباره انسان است ولی ما آن را انسانی نمی‌گوییم. به طور مثال بخشی از زیست‌شناسی درباره انسان بحث می‌كند، ولی ما به آن علوم انسانی نمی‌گوییم. چون با جسم انسان سر و كار دارد و حیوانات دیگر هم در این مسئله اشتراك دارند.
بنابراین اگر بخواهیم معنای دقیق‌تری ارائه كنیم، باید تصریح كنیم علوم انسانی: علومی است كه با انسان به‌طور كلی و با تمام وجوهش ارتباط دارد؛ نه فقط با جسم او.
 

هدایت، یك مسئله عقلانی است و با عقل سر و كار دارد. معنای هدایت را در قرآن بررسی كنید. پیامبر نیامد كه چیزی را به هستی بیافزاید یا از آن كم كند. او آمد تا انسان را هدایت كند و به او دید دیگری بدهد.

هر علمی انسان را به یك اعتبار و یك وجه خاص كه با كل وجودش ارتباط دارد، مورد بررسی قرار می‌دهد. مثلاً جامعه‌شناسی جزء آن دسته از علوم انسانی است كه با رفتار اجتماعی او سر و كار دارد. یعنی انسان را به عنوان یك موجود اجتماعی و از حیث رفتار اجتماعی مورد مطالعه قرار می‌دهد. اخلاق از آن جهت با انسان ارتباط دارد كه یك موجود اخلاقی است؛ یعنی فضائل و رذائلی دارد كه قابل اكتساب است. همه این‌ها یك وجه اشتراك دارند و آن این است كه با كلیت وجود انسان سر و كار دارند، نه با جسم او. افتراق آن‌ها هم در این است كه هركدام با یك حیثیتی سر و كار دارند. اگر جز این باشد، دیگر نمی‌توان آن را علم نامید. علم باید دقیق باشد و مسائل هر علمی باید در پیرامون همان موضوع باشد و از آن خارج نشود.

در فلسفه می‌گوییم علم با وجود سر و كار دارد. یعنی علم با معدوم سر و كار ندارد و معدوم موضوع هیچ علمی نیست، مگر بالعرض. اما همه علوم از موجود، به یك اعتبار بحث نمی‌كنند؛ بلكه همان‌طور كه گفته شد به اعتبارات مختلف بحث می‌كند.
علوم انسانی هم همین‌طور است؛ ما باید دقیقاً این علوم را تعریف كنیم. این كار شاید كم‌تر صورت گرفته باشد ‌كه مثل روش قدما موضوع و حدود علم تعریف شود تا ببینیم اصلاً تعریف این علم چیست و موضوع را از چه حیثی بررسی می‌كند؟

- یعنی هنوز در حوزه تعریف علوم انسانی كار جدی صورت نگرفته است؟
كار زیاد انجام شده است، ولی كارهایی كه باید انجام شود، هنوز به طور كامل محقق نشده است. علوم انسانی باید به روش قدما تعریف شود. هر تعریفی از دیدگاه خودمان ارائه كنیم، یك جنس دارد و یك فصل. جنس، كل وجود انسان است اما هر علمی فصلی دارد كه آن را متمایز می‌كند. وقتی جنس و فصل علوم انسانی تعریف می‌شود، موضوع و مسائل آن نیز مشخص و دقیق می‌شود. به نظر من این خیلی واضح است و قدما هم این كار را می‌كردند. آن‌ها به هر علمی كه می‌پرداختند، اولین كاری را كه می‌كردند، تعریف آن بود. در حال حاضر بسیاری از علوم، تركیب و مرزهایشان مخدوش شده است. باید حد هر علمی را مشخص كنیم و تعریف و موضوع و مسائل و نسبت بین موضوع و مسائل را به دست بیاوریم.

- علوم انسانی از چه دوره تاریخی به عنوان رسته‌ای جدا از علوم دیگر مطرح شده است؟
علوم انسانی همیشه بوده ولی این اسم و عنوان برای آن جدید است. مثل این‌كه ما آشپزی داشتیم و همه مردم غذا می‌خوردند ولی در یك زمانی، فن آشپزی به صورت كتاب نوشته شد و تبدیل به علم شد. این به آن معنا نیست كه آشپزی وجود نداشت و مردم غذا نمی‌خوردند. علوم انسانی هم همیشه بوده است ولی تعبیر علوم انسانی تقریباً جدید است.

نهضت پوزیتیویسم سعی می‌كرد روش علوم طبیعی را در علوم انسانی به كار ببرد و این باعث تخریب علوم انسانی می‌شد. بنابراین دریافتند: این‌ها دو نوع از علم هستند و دو روش مختلف دارند. نمی‌توانیم روش علوم طبیعی را در علوم غیرطبیعی به كار ببریم. بنابراین روش‌های دیگری را كشف كردند مثل هرمنوتیك و... كه در علوم دیگر به كار نمی‌رود. این روش‌ها تقریباً یكی دو قرن است كه به وجود آمده و به جاهای دیگر هم سرایت كرده است. اما علوم انسانی به معنای حقیقی وجود داشته است.

- با در نظر گرفتن این مطالب به عنوان مقدمه، چه تعریفی از علوم انسانی اسلامی دارید؟ آیا در مقابل علوم انسانی برخاسته از مبانی نظری غرب، چنین ادعایی درست است؟ تعریف و مختصات آن چیست؟

غربی‌ها اصل و اساس علم را نمی‌بینند كه كجاست! ولی حكیم الهی این را می‌فهمد. حكیم الهی عالم را ظهور علم الهی می‌بیند. حكما این نكته را روشن كرده‌اند كه وجود از علم جدا نیست.

قبل از هر چیز باید تصریح كنم كه اندیشمندان غربی علوم فعلی را باتوجه به اجتهاد عقلی خودشان به دست آورده‌اند و نباید كوششی را كه آن‌ها صورت داده‌اند، به طور كلی قبول یا نفی كنیم. چرا كه در اجتهاد، امكان صحیح و یا غلط شدن نتیجه وجود دارد ولی به هر حال تقلید هم به هیچ وجه جایز نیست. در هیچ علمی تقلید جایز نیست. به محض این‌كه ما در علمی تقلید كردیم و مطالب آن را به عنوان مسلمات پذیرفتیم، به اصطلاح فلسفه به جدل- كه مبتنی بر مسلّمات و مشهورات است- می‌رسیم. این دیگر علم نیست و از عنوان علمی خارج است. علم اجتهاد است و من باید اجتهاد كنم تا به حقیقت برسم.

- اسلامی و یا غربی بودن آن این‌جا مطرح نیست؟
از هر طریقی كه حاصل شده باشد. ما علوم یونان را گرفتیم و كامل كردیم؛ یعنی اسلامی كردیم. ما یك سابقه درخشان و بی‌نظیر در كل دنیا داریم؛ شما انتقال علوم را به اسلام در نظر بگیرید كه مسلمانان چه كار كردند. ابتدا همه علوم را ترجمه كردند، بعد درباره‌اش اندیشیدند و آن را تكمیل، رد یا قبول كردند. هزاران رد و قبول اتفاق افتاد تا بالاخره شكلی گرفت و شد علم اسلامی. ابن سینا نیامد ارسطو را تكرار كند، بلكه آن‌قدر آن را تكمیل كرد و نظام داد كه به صورت فعلی درآمد.
بنابراین ما نباید چشم خودمان را بر این علوم و اجتهادی كه دیگران كرده‌اند، ببندیم ولی مسلّم گرفتن مبانی و دستاوردهای آن‌ها هم معنی ندارد. مسلم گرفتن یعنی چه؟ فقط وحی را باید مسلم گرفت.

- درباره اسلامی كردن علوم انسانی دیدگاه شما چیست؟
در این‌باره هر كسی نظری دارد. همه نظرها هم محترم است اما باید با دلیل و بینه و برهان باشد. به قول سعدی:

دلایل باید منطقی باشد. بالاخره هر كسی كه عقیده‌ای دارد، باید دلیلش را هم بیان كند. نمی‌توان عقیده‌ای یا نظری را بدون این‌كه دلیلی داشته باشد، پذیرفت. نظر و دلیل من این است: تصورها از انسان، خیلی فرق می‌كند و این‌كه انسان را در چه مرحله‌ای نگاه می‌كنیم و او را چگونه می‌بینیم، در علوم انسانی مؤثر است. انسان، خودش را و عالم را و خدا را و همه‌چیز را تفسیر می‌كند. داده‌های علم هم قابل تفسیرهای مختلف است. شما چه تفسیری می‌كنید؟ فیزیك را یك نفر ماتریالیست، یك‌جور تفسیر می‌كند، یك حكیم الهی مثل افلاطون هم همین فیزیك را الهی می-بیند. اگر این علم را به دست افلاطون بدهید، فیزیك بودنش را رد نمی‌كند اما می‌گوید تفسیرش این نیست كه مادی باشد. حكیم، همین داده‌ها را از یك مرتبه بالاتر بررسی می‌كند. عقل بالاترین قوایی است كه داده‌های حس را تفسیر می‌كند. عقل هم مراتبی دارد. عقل قدسی، عقل الهی، عقل جزئی، عقل كلی و... در جهان‌بینی وحیانی، عقل الهی است. وحی هم ما را به عقل الهی هدایت می‌كند.

البته تلقی‌های مختلفی از وحی وجود دارد. خیلی از تلقی‌ها اصلاً پذیرفتنی نیست. خیلی دگماتیك است یا به اصطلاح امروزی‌ها ایدئولوژیك است. وحی را نباید ایدئولوژیك دید. وحی به عنوان علم، به عنوان دانش، به عنوان راه شناخت، به عنوان آگاهی مطلق است. وقتی آن را ایدئولوژیك كردید، یعنی راه علم را بستید. ایدئولوژی آفت علم و دین است. دین مبانی الهی و علمی و حكمی عجیبی دارد. وقتی ایدئولوژی شد، راه حكمت و علم بسته می‌شود. دانش هم نباید ایدئولوژیك شود؛ اگر دانش است، باید درباره‌اش بحث كنیم.

نمی‌توانیم 1400 سال تاریخ‌مان را رها كنیم و یك‌باره از نو شروع كنیم. این تفكری كه در بعضی‌ها وجود دارد، كاملاً غلط است. آن‌ها خیال می‌كنند كسانی كه در گذشته بودند، هیچ فكری نداشتند.

علم هم مراتب دارد. وقتی علم مشكك است، نمی‌شود گفت قابل تفسیر نیست و همین را بگیریم و بس كنیم. در قدیم امثال افلاطون، ابن‌سینا و ملاصدرا و... بوده‌اند كه پیش از این‌كه دانشمند باشند، عالم الهی بوده‌اند و می-توانسته‌اند علم را تفسیر الهی كنند. اما در غرب علم الهی وجود ندارد. چیزی كه در غرب اتفاق افتاده این است كه علوم را در حد وسیع دارند اما عالم الهی ندارند كه مفسر آن‌ها باشد، یا هستند اما ضعیف‌اند.

انسان، دارای یك حقیقت واحد است. نمی‌توانید بگویید انسان فقط حس یا خیال است. این همان اشتباهی است كه غربی‌ها می‌كنند. علوم با عقل جزئی سر و كار دارند. هر علم انسانی و غیرانسانی، به عقل جزئی برمی‌گردد اما دین بیشتر با عقل كلی سر و كار دارد. چون با عقل جزئی نمی‌توان خدا و معاد و... را اثبات كرد؛ اما با عقل كلی می‌توان. در یك جهان‌بینی وحیانی، نمی‌توان علوم را كه همگی با عقل جزئی سر و كار دارند، از عقل كلی بُرید.

علوم انسانی‌ای كه ما امروز مطالعه می‌كنیم، علوم جزئی است. قدما علم كلی داشتند. آن‌ها علوم را به ادنی، اوسط و اعلی تقسیم می‌كردند. علم ادنی همین علومی است كه مطالعه می‌كنیم. علم اوسط علم ریاضی و علم اعلی، علم الهی است. این علوم پیوستگی دارند. نمی‌توان این خط پیوستگی را برید.

به هر حال چیزی كه اتفاق افتاده این است كه در مراتب علم، خدشه وارد شده است. در غرب علم ادنی را گرفتند و بقیه را انكار كردند. فلسفه‌های جدید هم به این مسئله كمك كردند. بیشتر فلسفه‌های جدید علم اعلی را منكر هستند. بنابراین علومی كه مانده، بدون اتصال به علم اعلی است. علم اعلی باید با سطوح دیگر علم پیوند بخورد. اگرنه مضرات زیادی برای انسان دارد.

- بالاخره اسلامی شدن علوم به چیست؟
علوم همیشه درباره پدیدارها بحث می‌كنند. هر علمی از جمله علوم انسانی با داده‌هایی كه دارند، درباره پدیدارها مطالعه می‌كنند. به‌طور كلی ماهیت علم جدید، پدیداری است و با حقیقت سر و كار ندارند. اما ورای همین پدیداری كه در عالم وجود دارد و علم به ما نشان می‌دهد، حقایقی در پس پرده است. همه حقیقت این نیست كه ما می‌بینیم. حقایقی هست كه باید از آن سؤال شود كه چرا هست؟ چرا این‌طور است؟ و... علم متكفل چرایی نیست، متكفل چگونگی است. اما كار حكمت الهی این است كه در عین پذیرفتن پدیدار، می‌گوید عقل كلی باید تحلیل كند و نظر دیگری بیندازد و برای فهم عمیق‌تر هستی، پدیدار را تفسیر كند. چون انسان فهم دارد و فاهم هستی است. انسان باید این فهم را به حد اعلی برساند. كار دین همین ارتقای فهم است. قرآن همه‌چیز را از سطح پدیده‌ها می‌برد به اصل و حقیقت آن‌ها در علم الهی یا در حقیقت وجود كه بدون آن، علم ناقص است.

این كار راسخون در علم است. رسوخ یعنی چه؟ یعنی از ظاهر به سمت باطن و حقیقت رفتن. البته علما همه راسخ نیستند، عالم راسخ و غیر راسخ داریم. غیر راسخ هم عالم است اما تنها عالم راسخ است كه از ظاهر به حقیقت رسوخ می‌كند. این عالم راسخ، عالم الهی و حكیم حقیقی است.

دین را باید به عنوان حكمت - به معنای قرآنی آن- شناخت و شناساند، نه به صورت ایدئولوژی. دین یعلمّه الكتاب و الحكمة است. ارسطو یا ابن‌سینا یا افراد دیگر... حكیم الهی بودند. آن‌ها ربط ظاهر و حقیت را ممكن می‌ساختند و به دین خدمت می‌كردند. چرا متفكران دینی سراغ این‌ها می‌روند؟ برای این كه همه‌چیز را به عنوان علم الهی می‌دیدند و نزد آن‌ها علم وحدت داشته؛ یعنی جزئی از یك جریان الهی بوده است. بنابراین چنین حكمایی كار دین را آسان می‌كرده‌اند.

متأسفانه اكنون خیلی از مسلمانان گرفتار تعصبات شده‌اند. یعنی دین را به عنوان دانش الهی- عالی‌ترین مرتبه دانشی كه می‌شناسیم- نگاه نمی‌كنند. خیلی از فرقه‌های دینی كه در گذشته بودند یا امروز هستند، دین را مثل ایدئولوژی، مسلّماتی فرض می‌كنند كه نباید درباره‌اش چون و چرا كرد. البته از آنچه علمای ما درباره‌اش زحمت كشیده‌اند، باید استفاده كرد كه الان استفاده نمی‌كنیم. چون خیال می‌كنیم دین را تازه كشف كرد‌ه‌ایم. نباید از كار بزرگانی كه در گذشته بودند و كارهای عظیم هم كردند، استفاده كنیم. نمی‌توانیم 1400 سال تاریخ‌مان را رها كنیم و یك‌باره از نو شروع كنیم. این تفكری كه در بعضی‌ها وجود دارد، كاملاً غلط است. آن‌ها خیال می‌كنند كسانی كه در گذشته بودند، هیچ فكری نداشتند. البته نمی‌گویم همه اندیشه‌شان درست بوده ولی این تفكر كه ما 14 قرن هیچ تفكری نداشته‌ایم و الان باید شروع كنیم، خودش عین تعصب است. این با حكمت الهی هم منافات دارد كه خداوند وحی را فرستاده بوده در حالی كه 14 قرن برای مردم غیرمفهوم بوده و پیام وحی را هیچ كسی نفهمیده است! یعنی خدا به آن غایتی كه داشته تا مردم را رستگار كند و آن‌ها را به معرفت برساند، نرسیده و در كار خودش شكست خورده است! این باطل است.

- وقتی می‌گوییم علوم انسانی اسلامی، در واقع به علوم انسانی‌ای اشاره می‌كنیم كه جهت آن سیر از ظاهر به حقیقت است؟
بله؛ انسان فقط این نیست كه در روان‌شناسی درباره‌اش مطالعه می‌كنند؛ در عین حالی كه روان‌شناسی دانش خوبی است، ولی حقیقت من در آن چیزی كه روان‌شناسی معرفی می‌كند، نیست. اگر حقیقت روان انسان را كه الهی است در نظر بگیریم، در روان‌شناسی هم تحولی پیدا می‌شود. اگر كسی وجود الهی انسان را منكر شود، برای خود انسان مسائل روانی پیش می‌آید و ماهیت روان‌شناسی تغییر می‌كند.

- این‌جا تمایز علوم انسانی و غیر آن مشخص می‌شود؟
بله. در منظر ادیان، انسان را دارای دو تولد است: تولد اول و تولد ثانی. تولد اول همان تولد جسم است و ورود ما به این دنیا. تولد ثانی ما تولد به روح است. این امر در انجیل خیلی واضح گفته شده است. حضرت عیسی می‌گوید هیچ‌كس وارد ملكوت آسمان نخواهد شد مگر این‌كه دوبار متولد شده باشد، یكی به جسم و یكی به روح. انسان‌هایی كه به دنیا می‌آیند، همه تولد جسمانی دارند ولی آیا همه تولد روحانی هم دارند؟ نه؛ و دین برای تولد روحانی آمده است؛ در حالی كه تولد جسمانی را منكر نیست. تولد روحانی یك چیز بسیار پیچیده‌ است. قرآن می‌گوید كه برای شما پیامبری فرستادیم تا شما را زنده كند: "یحییكم". مگر ما زنده نیستیم؟ منظور قرآن زندگی روح است. این معنی را قرآن خیلی تأكید كرده است. درباره خود قرآن و درباره پیامبر(ص) كه دعوت او برای زندگان و زندگی‌بخشی است. حیات تازه می‌دهد.

پس حیات دو نوع است، یكی حیات به جسم، یكی به روح. علوم بیشتر با حیات جسمی ما سر و كار دارند. تمام این علومی كه می‌خوانیم تا لب گور به درد می‌خورند. وقتی كه انسان چشمش را بست، دیگر این علوم بی‌كاره می-شوند. اما آخرت طور دیگری است. آن‌جا تولد روحانی است و احوال روح مطرح می‌شود كه نتیجه اعمالی كه انسان در این عالم انجام داده، است. حیات جسمانی با رسیدن انسان به قبر دیگر تمام می‌شود و علومی كه با تولد اول او سر و كار داشتند، با مرگ او پایان می‌گیرند. ولی حیات واقعی انسان در آن‌جا آغاز می‌شود. انسان واقعی بنا به تعریف حكمت و دین، تولد روحانی‌اش تازه با مرگ آغاز می‌شود.

تولد ثانی در همه ادیان بسیار مهم است. در حكمت الهی هم تولد ثانی مهم است. ملاصدرا حكمت را چگونه تعریف می‌كند؟ او در اول اسفار همین آیه‌ای را كه در انجیل از قول حضرت عیسی آمده، نقل می‌كند كه هیچ‌كسی وارد ملكوت آسمان نمی‌شود مگر آن‌كه دوبار متولد شود. صدرا می‌گوید حكمت، تولد ثانی است. او حكمت را عین تولد ثانی می‌بیند.

ادیان نمی‌پذیرند كه همه علوم را به سطح تولد اول تبدیل كنید و به سطح پدیدارها تقلیل دهید و انسان را از میان بردارید. تمام هدف دین، تفسیر وجود انسان است. بدون دین انسان را چه تصویر می‌كنید؟ تصویری از انسان كه بیشتر غربی‌ها و مردم امروز دارند، تصویر جسمی و محدود به تولد اول است. اگر به تولد ثانی قائل باشیم، تفسیر آن با حكمت الهی و ادیان است. هیچ چیز نیست كه با تولد ثانی ارتباط نداشته باشد. غربی‌ها این‌ها را با هم متضاد می‌دانند اما در عالم شرق، این‌ها را متضاد نمی‌دیدند، بلكه لازم و ملزوم می‌دانستند. غربی‌ها می‌گویند یا این یا آن. یا باید برویم سراغ رهبانیت یا سراغ دنیا. در شرق نه؛ این‌ها را همیشه لازم و ملزوم می‌دیدند. با هم تنافی ندارند؛ حكمای ما آن‌ها را با هم ربط می‌دادند.

پیدایش علوم در قرون جدید، بر جدایی آن‌ها از حكمت الهی مبتنی بوده است. می‌شود در این‌باره ده‌ها كتاب نوشت كه چطور علوم جدید از آن دید الهی گسسته و حتی آن‌هایی كه به ظاهر می‌گفتند الهی هستیم، مبادی صد درصد غیر الهی دارند. ممكن است مؤمن باشند، ولی ایمان‌شان این‌جا حرف نمی‌زند. فلسفه اندیشمندی مانند دكارت، از ایمانش برنمی‌آید.

پیدایش علوم جدید با نفی حكمت الهی و نفی ادیان بوده است. در عالم اسلام هم، همین علوم رشد یافته و فربه شده را گرفتیم و به كار می‌بریم. حكمای الهی‌مان هم نتوانستند یا كمتر توانستند با این علوم ربطی پیدا كنند. بنابراین سر در گم هستیم. باید دوباره وحدت طولی علوم در سطوح مختلف پدید بیاید. اسلام دین توحید است. باید به توحید علمی برسیم. یعنی مراتب و ارتباط این‌ علوم را به عنوان یك كل واحد و همه چیز را در جای خودش در نظر بگیریم تا دوباره بتوانیم نسبت به این علوم دید الهی داشته باشیم. این كار هركسی نیست. حكیم تراز اوّلی مثل ملاصدرا می‌خواهد.

پیدایش علوم جدید با نفی حكمت الهی و نفی ادیان بوده است. در عالم اسلام هم، همین علوم رشد یافته و فربه شده را گرفتیم و به كار می‌بریم.

اساس دین علم است. خداوند هم هستی‌بخش است، هم عالم. او هستی داده و به همه چیز عالِم است و عالَم را از روی علم پدید آورده است. عالم چیز عبثی نیست، پدیده آمده از علم الهی است. همه هستی پدیدار علم الهی است. غربی‌ها اصل و اساس علم را نمی‌بینند كه كجاست! ولی حكیم الهی این را می‌فهمد. حكیم الهی عالم را ظهور علم الهی می‌بیند. حكما این نكته را روشن كرده‌اند كه وجود از علم جدا نیست. چون وجود اصل الهی دارد، علم هم اصل الهی دارد. با این دید، علوم جدید حفظ می‌شود اما عمق پیدا می‌كند و بالا كشیده می‌شود. وقتی ما از دید بالاتر نگاه می‌كنیم، پدیدارها عمق دیگری پیدا می‌كنند.

حكمت از بالا نگاه می‌كند و به عمق حقیقت می‌رسد. بنابراین نوع سؤال‌های حكمت با علوم فرق دارد. سؤال علوم همیشه جزئی و در غالب موضوع علم است. علم باید درباره چیستی، چرایی و چگونگی سؤال كند. سؤال علم همیشه محدود است؛ نمی‌تواند بالاتر برود. اما انسان با این‌كه خودش محدود است، سؤال‌های مطلق دارد. سؤال‌هایش به چیزهای جزئی محدود نمی‌شود. این سؤال‌ها در حكمت و دین مطرح می‌شود. وقتی شما این سؤال-ها را كردید، پدیدار به حقیقت تبدیل می‌شود.
سؤال‌های حقیقی این سؤال‌هاست كه داخل علوم نیست. همه علوم پیش‌فرض‌هایی دارند كه در درون خود، از آن‌ها بحث و سؤال نمی‌كنند. پیش‌فرض‌ها را مسلم می‌دانند. مثلاً در فیزیك نمی‌پرسند حقیقت ماده چیست؟ همین كه آن را تشریح كنند، كافی است. سؤال‌های بنیادی‌تر را در خود آن علم بررسی نمی‌كنند و پاسخ نمی‌دهند. علوم انسانی مانند جامعه‌شناسی و روانشناسی هم همین‌طورند. در حوزه هر علمی سؤال‌های جزئی می‌كنند و خارج می‌شوند اما سؤال‌های بنیادی‌تری هست كه در هیچ علمی مطرح نمی‌شود. سؤال‌های حقیقی و مطلق، آن‌هاست.

- پس می‌توان از علوم طبیعی الهی هم سخن گفت.
از دید الهی بله. چون در عین این‌كه به هر چیزی از دید پدیداری نگاه می‌كنید، از دید الهی و از بالا هم نگاه می‌كنید. هستی و علم در این هستی، الهی است. دین ما را هدایت می‌كند. هدایت یعنی چه؟ دین حقایق را نمی‌آفریند. حقایق هست، دین دید ما به حقیقت را درست می‌كند. خدا هستی را آفریده و عقل را هدایت می‌كند كه فقط پدیدارها را نبیند. انسان را از مرتبه پایین، بالا می‌كشد تا بهتر ببیند. بنابراین دین، هدایت عقل است برای رسیدن به مرتبه جامع‌تر و كلی‌تر و رسیدن به دید وحدانی الهی.

هدایت، یك مسئله عقلانی است و با عقل سر و كار دارد. معنای هدایت را در قرآن بررسی كنید. پیامبر نیامد كه چیزی را به هستی بیافزاید یا از آن كم كند. او آمد تا انسان را هدایت كند و به او دید دیگری بدهد. برای همین تحولی در درون انسان به وجود آورد؛ یك تحول الهی كه به انسان دید و آگاهی دیگری داد تا با آن بتواند طور دیگری تفسیر كند.

- یعنی برای دست یافتن به علوم انسانی اسلامی در جامعه‌ امروز اولین كاری كه باید بكنیم این است كه دنبال فلسفه‌ علم اسلامی برویم؟‌
بله، فلسفه به معنای حكمت و حكمت الهی كه دور از جنجال ایدئولوژی باشد. ایدئولوژی مخلّ علم و دین است. یعنی دین را از آگاهی‌بخشی و هدایت‌گری خارج می‌كند. دین، عالی‌ترین نوع شعور است؛ شعور صددرصد درست الهی است. پیامبر آورنده‌ی وحی و تجلی كمال این شعور الهی است. این شعور ما را هدایت می‌كند و واقعاً تحولی در آگاهی ما ایجاد می‌كند كه نمی‌توانیم از آن دست بكشیم.

برداشت غربیان از علم- كه ما می‌گوییم سكولار و دنیوی شده- خطاست. علم و دین از جایگاه خود خارج شده‌اند. امروزه حتی فلسفه هم از علم بودن خارج شده و دیگر به علم الهی ربط ندارد. در حالی كه در دین شرط است كه باید با علم پیوند بخورد. خود دین، علم اعلی است.